Friday, September 11, 2009
အသိေပးခ်က္အမွတ္စဥ္(၂)
အသိေပးခ်က္အမွတ္စဥ္(၂)
အထက္ပါအသိေပးခ်က္အမွတ္စဥ္(၁)ကုိ ၂ဝဝ၉-ခုႏွစ္ ဇန္နဝါရီလ(၁)ရက္ေန႔တြင္ ႏုိင္ငံေတာ္သုိ႔ တင္ျပထားေသာ ပစၥဳပၸန္ ကမၼဝါဒ ဗုဒၶဘာသာ အမည္ခံတုိ႔၏ ဝါဒအေပၚတြင္ ေစာဒနာတင္ထားသည့္''သနိဒါနမဟာေစာဒနာ'' တုိ႔အတြက္ အေၾကာင္းခံျဖစ္ေသာ ''ေစာဒနာတုိ႔၏နိဒါန္းႀကီး'' ထဲတြင္ စာမ်က္ႏွာ (၉၉)အတြင္း၌ ထည့္သြင္းေဖၚျပလ်က္ အသိေပးထားၿပီး ျဖစ္ပါသည္။
ထုိအသိေပးခ်က္အေပၚတြင္ သက္ဆုိင္ရာအႀကီးအကဲမ်ားက အလြန္အမင္းပင္ စိတ္ဝင္တစား ျဖစ္ေတာ္မူၾကပါသည္။ ေစာဒကဆရာေတာ္မ်ားျဖစ္ၾကသည့္ စာေရးသူတုိ႔အား ထုိထုိပူးတဲြပါ အသိေပးခ်က္မ်ားႏွင့္ စပ္လ်ဥ္းသမွ်တုိ႔ကုိ အေသးစိတ္ေဆာင္ရြက္ေပးၾကရန္ ၫႊန္ၾကားခ်က္မ်ားကိုလည္း ေပးလာၾကပါ သည္။
ထုိ႔ေၾကာင့္ တာဝန္ရွိလာသည့္အေလွ်ာက္ စာေရးသူတုိ႔ ေစာဒကမ်ား အေနျဖင့္လည္း ဆက္လက္၍ စုံစမ္းေလ့လာၿပီး ဓမၼေစတီ ဦးေကာသလႅ ဦးေဆာင္ေနသည့္ အဓမၼဝါဒဆုိင္ရာတုိ႔ကုိ ေစာဒနာျပဳေပးၾကရန္ ပထမဆုံး ဦးစားေပးအေနျဖင့္ စီစဥ္ၾကရပါသည္။
ဆူးေလဦးျမင့္သိန္း၏ အဓမၼဝါဒမ်ားသည္ (၁၃၁၅-၁၃၄၄)ခုႏွစ္မ်ားတြင္ အလြန္ အမင္း ႀကီးထြားလႊမ္းမုိးခဲ့မည္ျဖစ္ေၾကာင္း ဆင္ျခင္ၾကည့္၍ ေတြ႕ျမင္ၾကရပါသည္။ အဘယ့္ေၾကာင့္နည္းဟူမူ ထုိဂုိဏ္းထုတ္စာအုပ္မ်ားတြင္ ထုိႏွစ္မ်ားအတြင္းက သကၠရာစ္ခုႏွစ္မ်ား ေတြ႕ျမင္ၾကရေသာေၾကာင့္ပင္ ျဖစ္ပါသည္။ ေဖၚျပရာပါ (၁၃၄၄)ခုႏွစ္တြင္ ဟသၤာတ ငသုိင္းေခ်င္းတုိ႔က ဆရာေတာ္မ်ားက ေစာဒနာမႈေၾကာင့္ ႏုိင္ငံေတာ္ သံဃမဟာနာယက အထံေတာ္သုိ႔ အမႈတြဲမ်ား ေရာက္ရွိခဲ့ၿပီး အဓမၼဝါဒျဖစ္၍ ဖ်က္သိမ္းျခင္း ခံၾကရေၾကာင္းလည္း သိျမင္ၾကရပါသည္။
သို႔ရာတြင္ ဂုိဏ္းေခါင္းေဆာင္တုိ႔က ဗဟုိဌာနခ်ဳပ္ကို ဖ်က္သိမ္းၿပီး အသီးသီး ခြဲေဝကာ ေနရာယူလ်က္ ဆက္လက္ အားထုတ္ခဲ့ေၾကာင္းတုိ႔ကုိလည္း ေတြ႕ျမင္ၾကရပါသည္။ ယင္းသို႔အားထုတ္ေနခဲ့ေၾကာင့္ ယခုအခါတြင္ အႀကီးအက်ယ္ စည္ကား တုိးတက္ကာ ျပန္႔ပြါးလာျခင္းျဖစ္ေၾကာင္းတုိ႔ကုိလည္း ေတြ႕ျမင္ၾကရၿပီ ျဖစ္ပါသည္။ ယခုတစ္ဖန္ ျပန္လည္၍ အထူး စည္းကားတုိးတက္လာျခင္းသည္ (၁၉၉ဝ)ခုႏွစ္မွ အႀကီးအက်ယ္ စတင္လာေၾကာင္းတုိ႔ကုိလည္း ၾသစေၾတးလ်ား တရားေခြပါ အခ်က္အလက္မ်ားက သက္ေသခံလ်က္ ရွိေနၾကပါသည္။
''ဒႆနသမၸဒါတရားေတာ္(၈)ခ်ပ္တြဲတြင္ ''ေထရဝါဒနည္းစနစ္ကေလးကုိ ကြၽႏု္ပ္ရတယ္။ အဲဒါကုိ ဘယ္သူ႕ကုိေဟာရမလဲဆုိတဲ့အခ်ိန္မွာ အေရးအခင္းက စျဖစ္လာတယ္။ (၁၉၉ဝ)ခုႏွစ္မွာ စျဖစ္လာေတာ့ ေက်ာင္းသားေတြက ဒုတိယႏွစ္သမားေတြ တတိယႏွစ္ သမားေတြ။ သူတုိ႔က ဘယ္သြားရမွန္း မသိၾကေတာ့ဘူး။ ႏုိင္ငံေရးသမားေပါက္စကေလးေတြေပါ့။ သူတုိ႔ကုိ လက္ခံၿပီး ဝုိင္းဖြဲ႕ၿပီး ဓမၼသင္တန္းေတြ ေပးခဲ့တာက စေဟာျဖစ္တယ္။
ဒီေက်ာင္းသားေတြအားလုံး ဦးေကာသလႅရဲ႕ တပည့္ေတြ ျဖစ္သြားၾကေတာ့မွ တရားေတြကုိ ေဟာဖုိ႔ပြင့္သြားတယ္။ ေက်းဇူးရွိၾကတယ္။ သူတုိ႔က ေထရဝါဒ သင္တန္းေတြကို တက္ေနၾကတယ္။ ေတာခုိစရာလဲ မလုိေတာ့ဘူး။ ဘယ္မွသြားစရာ မလုိေတာ့ဘူး။ သက္ဆုိင္ရာေတြက လာေမးၾကေတာ့ ဒီမွာ ေထရဝါဒဝိပႆနာတရားသင္တန္း ပုိ႔ခ်ေပးေနတာလုိ႔ပဲ ေျပာျပေပးရတယ္''ဟူ၍
ေဟာေျပာထားခ်က္မ်ား အထင္အရွား ရွိေနၾကပါသည္။
အထက္ပါကိစၥရပ္မ်ားႏွင့္စပ္လ်ဥ္း၍
၁။ ၁၃၄၄-ခုႏွစ္က ႏုိင္ငံေတာ္သံဃမဟာနာယကၫႊန္ၾကားလႊာ (၅ဝ)တုိ႔ကုိ ျပန္လည္၍ ေဖၚျပရန္ လုိအပ္သည္ဟုလည္း ထင္ျမင္မိၾကပါသည္။ ထုိ႔ေၾကာင့္ ၫႊန္ၾကားလႊာမ်ား စာအုပ္အတြင္း စာမ်က္ႏွာ (၁၉၆-၁၉၉)ပါ ၫႊန္ၾကားခ်က္ မ်ားကို ျပန္လည္၍ အျပည့္အစုံ တင္ျပလ်က္ အသိေပးလုိပါသည္။
အထက္ပါအသိေပးခ်က္အမွတ္စဥ္(၁)ကုိ ၂ဝဝ၉-ခုႏွစ္ ဇန္နဝါရီလ(၁)ရက္ေန႔တြင္ ႏုိင္ငံေတာ္သုိ႔ တင္ျပထားေသာ ပစၥဳပၸန္ ကမၼဝါဒ ဗုဒၶဘာသာ အမည္ခံတုိ႔၏ ဝါဒအေပၚတြင္ ေစာဒနာတင္ထားသည့္''သနိဒါနမဟာေစာဒနာ'' တုိ႔အတြက္ အေၾကာင္းခံျဖစ္ေသာ ''ေစာဒနာတုိ႔၏နိဒါန္းႀကီး'' ထဲတြင္ စာမ်က္ႏွာ (၉၉)အတြင္း၌ ထည့္သြင္းေဖၚျပလ်က္ အသိေပးထားၿပီး ျဖစ္ပါသည္။
ထုိအသိေပးခ်က္အေပၚတြင္ သက္ဆုိင္ရာအႀကီးအကဲမ်ားက အလြန္အမင္းပင္ စိတ္ဝင္တစား ျဖစ္ေတာ္မူၾကပါသည္။ ေစာဒကဆရာေတာ္မ်ားျဖစ္ၾကသည့္ စာေရးသူတုိ႔အား ထုိထုိပူးတဲြပါ အသိေပးခ်က္မ်ားႏွင့္ စပ္လ်ဥ္းသမွ်တုိ႔ကုိ အေသးစိတ္ေဆာင္ရြက္ေပးၾကရန္ ၫႊန္ၾကားခ်က္မ်ားကိုလည္း ေပးလာၾကပါ သည္။
ထုိ႔ေၾကာင့္ တာဝန္ရွိလာသည့္အေလွ်ာက္ စာေရးသူတုိ႔ ေစာဒကမ်ား အေနျဖင့္လည္း ဆက္လက္၍ စုံစမ္းေလ့လာၿပီး ဓမၼေစတီ ဦးေကာသလႅ ဦးေဆာင္ေနသည့္ အဓမၼဝါဒဆုိင္ရာတုိ႔ကုိ ေစာဒနာျပဳေပးၾကရန္ ပထမဆုံး ဦးစားေပးအေနျဖင့္ စီစဥ္ၾကရပါသည္။
ဆူးေလဦးျမင့္သိန္း၏ အဓမၼဝါဒမ်ားသည္ (၁၃၁၅-၁၃၄၄)ခုႏွစ္မ်ားတြင္ အလြန္ အမင္း ႀကီးထြားလႊမ္းမုိးခဲ့မည္ျဖစ္ေၾကာင္း ဆင္ျခင္ၾကည့္၍ ေတြ႕ျမင္ၾကရပါသည္။ အဘယ့္ေၾကာင့္နည္းဟူမူ ထုိဂုိဏ္းထုတ္စာအုပ္မ်ားတြင္ ထုိႏွစ္မ်ားအတြင္းက သကၠရာစ္ခုႏွစ္မ်ား ေတြ႕ျမင္ၾကရေသာေၾကာင့္ပင္ ျဖစ္ပါသည္။ ေဖၚျပရာပါ (၁၃၄၄)ခုႏွစ္တြင္ ဟသၤာတ ငသုိင္းေခ်င္းတုိ႔က ဆရာေတာ္မ်ားက ေစာဒနာမႈေၾကာင့္ ႏုိင္ငံေတာ္ သံဃမဟာနာယက အထံေတာ္သုိ႔ အမႈတြဲမ်ား ေရာက္ရွိခဲ့ၿပီး အဓမၼဝါဒျဖစ္၍ ဖ်က္သိမ္းျခင္း ခံၾကရေၾကာင္းလည္း သိျမင္ၾကရပါသည္။
သို႔ရာတြင္ ဂုိဏ္းေခါင္းေဆာင္တုိ႔က ဗဟုိဌာနခ်ဳပ္ကို ဖ်က္သိမ္းၿပီး အသီးသီး ခြဲေဝကာ ေနရာယူလ်က္ ဆက္လက္ အားထုတ္ခဲ့ေၾကာင္းတုိ႔ကုိလည္း ေတြ႕ျမင္ၾကရပါသည္။ ယင္းသို႔အားထုတ္ေနခဲ့ေၾကာင့္ ယခုအခါတြင္ အႀကီးအက်ယ္ စည္ကား တုိးတက္ကာ ျပန္႔ပြါးလာျခင္းျဖစ္ေၾကာင္းတုိ႔ကုိလည္း ေတြ႕ျမင္ၾကရၿပီ ျဖစ္ပါသည္။ ယခုတစ္ဖန္ ျပန္လည္၍ အထူး စည္းကားတုိးတက္လာျခင္းသည္ (၁၉၉ဝ)ခုႏွစ္မွ အႀကီးအက်ယ္ စတင္လာေၾကာင္းတုိ႔ကုိလည္း ၾသစေၾတးလ်ား တရားေခြပါ အခ်က္အလက္မ်ားက သက္ေသခံလ်က္ ရွိေနၾကပါသည္။
''ဒႆနသမၸဒါတရားေတာ္(၈)ခ်ပ္တြဲတြင္ ''ေထရဝါဒနည္းစနစ္ကေလးကုိ ကြၽႏု္ပ္ရတယ္။ အဲဒါကုိ ဘယ္သူ႕ကုိေဟာရမလဲဆုိတဲ့အခ်ိန္မွာ အေရးအခင္းက စျဖစ္လာတယ္။ (၁၉၉ဝ)ခုႏွစ္မွာ စျဖစ္လာေတာ့ ေက်ာင္းသားေတြက ဒုတိယႏွစ္သမားေတြ တတိယႏွစ္ သမားေတြ။ သူတုိ႔က ဘယ္သြားရမွန္း မသိၾကေတာ့ဘူး။ ႏုိင္ငံေရးသမားေပါက္စကေလးေတြေပါ့။ သူတုိ႔ကုိ လက္ခံၿပီး ဝုိင္းဖြဲ႕ၿပီး ဓမၼသင္တန္းေတြ ေပးခဲ့တာက စေဟာျဖစ္တယ္။
ဒီေက်ာင္းသားေတြအားလုံး ဦးေကာသလႅရဲ႕ တပည့္ေတြ ျဖစ္သြားၾကေတာ့မွ တရားေတြကုိ ေဟာဖုိ႔ပြင့္သြားတယ္။ ေက်းဇူးရွိၾကတယ္။ သူတုိ႔က ေထရဝါဒ သင္တန္းေတြကို တက္ေနၾကတယ္။ ေတာခုိစရာလဲ မလုိေတာ့ဘူး။ ဘယ္မွသြားစရာ မလုိေတာ့ဘူး။ သက္ဆုိင္ရာေတြက လာေမးၾကေတာ့ ဒီမွာ ေထရဝါဒဝိပႆနာတရားသင္တန္း ပုိ႔ခ်ေပးေနတာလုိ႔ပဲ ေျပာျပေပးရတယ္''ဟူ၍
ေဟာေျပာထားခ်က္မ်ား အထင္အရွား ရွိေနၾကပါသည္။
အထက္ပါကိစၥရပ္မ်ားႏွင့္စပ္လ်ဥ္း၍
၁။ ၁၃၄၄-ခုႏွစ္က ႏုိင္ငံေတာ္သံဃမဟာနာယကၫႊန္ၾကားလႊာ (၅ဝ)တုိ႔ကုိ ျပန္လည္၍ ေဖၚျပရန္ လုိအပ္သည္ဟုလည္း ထင္ျမင္မိၾကပါသည္။ ထုိ႔ေၾကာင့္ ၫႊန္ၾကားလႊာမ်ား စာအုပ္အတြင္း စာမ်က္ႏွာ (၁၉၆-၁၉၉)ပါ ၫႊန္ၾကားခ်က္ မ်ားကို ျပန္လည္၍ အျပည့္အစုံ တင္ျပလ်က္ အသိေပးလုိပါသည္။
Labels: ၀ိဘဇၨ၀ါဒီ
Wednesday, September 9, 2009
ဥပါဒါန္ေၾကာင့္လား ဥပါဒါနကၡႏၶာေၾကာင့္လား အခန္း (၁၀)
အခန္း (၁၀)
ဥပါဒါန္ေၾကာင့္လား ဥပါဒါနကၡႏၶာေၾကာင့္လား
ေၾသာ္ သာသနာေတာ္အတြင္း ေထရ၀ါဒ ဆိုင္းဘုတ္ေအာက္မွာေတာ့ ဘုရားအသစ္တစ္ဆူ ပြင့္ေတာ္မူေနပါေပါ့








ဥပါဒါန္ေၾကာင့္လား ဥပါဒါနကၡႏၶာေၾကာင့္လား
ေၾသာ္ သာသနာေတာ္အတြင္း ေထရ၀ါဒ ဆိုင္းဘုတ္ေအာက္မွာေတာ့ ဘုရားအသစ္တစ္ဆူ ပြင့္ေတာ္မူေနပါေပါ့








Labels: ဦးေကာဝိဒ(ေယာ) ရွင္းတမ္း
သာသနာကုိတစ္ဖက္တစ္လမ္းမွေစာင့္ေရွာက္ေနသည့္ေ၀ဖန္ေရးစာအုပ္မ်ား
တရားပုိင္ရွင္ျဖစ္ေတာ္မူေသာ ျမတ္စြာဘုရားအား ရွိခုိးပါ၏။ တရားေတာ္မ်ားအားရွိခုိးပါ၏။ သံဃာေတာ္မ်ားအား ရွိခုိးပါ၏။
"ရဟန္းတုိ႔ သူတစ္ပါးတုိ႔သည္ ငါ၏အျပစ္ကုိ ျဖစ္ေစ၊ တရား၏အျဖစ္ကုိ ျဖစ္ေစ၊သံဃာ၏အျပစ္ကုိ ျဖစ္ေစ ေျပာၾကလွ်င္ ထုိ(ေျပာၾကရာ၌) သင့္တုိ႔သည္ ရန္ျငိဳးထားျခင္း၊ ႏွလုံးမသာျခင္း၊ စိတ္မေက်နပ္ျခင္း မျဖစ္ေစသင့္။"
"ရဟန္းတုိ႔ သူတစ္ပါးတုိ႔သည္ ငါ၏အျပစ္ကုိျဖစ္ေစ၊ တရား၏အျပစ္ကုိ ျဖစ္ေစ၊ သံဃာ၏အျပစ္ကုိျဖစ္ေစ ေျပာၾကရာ၌ သင္တုိ႔သည္ အမ်က္ထြက္ၾကလွ်င္ နွလုံးမသာၾကလွ်င္ သင္တုိ႔အားသာလွ်င္ အႏၲရာယ္ျဖစ္ရာ၏။"
"ရဟန္တုိ႔သူတစ္ပါးတုိ႔သည္ ငါ၏အျပစ္ကုိျဖစ္ေစ တရား၏ အျပစ္ကုိျဖစ္ေစ၊ သံဃာ၏အျပစ္ကုိျဖစ္ေစ ေျပာၾကရာ၌ သင္တုိ႔သည္ အမ်က္ထြက္ၾကလွ်င္ ႏွလုံးမသာၾကလွ်င္ သင္တုိ႔သည္ သူတစ္ပါးတုိ႔၏ စကားေကာင္း စကားဆုိးကုိ သိႏုိင္ပါမည္ေလာ။"
"မသိႏုိင္ၾကပါ အရွင္ဘုရား။"
"ရဟန္းတုိ႔၊ သူတစ္ပါးတုိ႔သည္ ငါ၏အျပစ္ကိုျဖစ္ေစ တရား၏အျပစ္ကုိ ျဖစ္ေစ သံဃာ၏အျပစ္ကုိျဖစ္ေစ ေျပာၾကရာ၌ ဤစကားသည္ ဤအေၾကာင္းေၾကာင့္လည္း မဟုတ္။ ဤအေၾကာင္းေၾကာင့္လည္း မမွန္၊ စင္စစ္အားျဖင့္ ဤအျပစ္သည္ ငါတုိ႔၌ ထင္ရွားမရွိဟု မဟုတ္သည္ကုိ မဟုတ္သည့္အတုိင္း သင္တုိ႔ေျဖရွင္းရမည္။"
(ဒီ။ ျမန္၊၁၊၁၁) ဒီဃနိကာယ္ ျဗဟၼဇာလသုတ္
သာသနာကုိတစ္ဖက္တစ္လမ္းမွေစာင့္ေရွာက္ေနသည့္ေ၀ဖန္ေရးစာအုပ္မ်ား
ဗုဒၶ၏ဗုဒၶ၀ါဒ အရွင္ေကာ၀ိဒ(ေယာ) [ဦးေအးေမာင္၏ဗုဒၶႏွင့္ဗုဒၶ၀ါဒက်မ္းေ၀ဖန္ခ်က္]
ပစၥဳပၸန္ကမၼ၀ါဒကုိ စာေပတင္၍စစ္ေဆးခ်က္
ဓမၼေစတီဂုိဏ္းႏွင့္ေနာက္ခံသမုိင္း
ဓမၼေစတီရွင္းတမ္းစာတမ္းလႊာ
လူေသလူျဖစ္၀ိနိစၧယ
သာသနာအရွည္တည္တံ့ေရးအတြက္ ေၾကာင့္ၾကစိုက္၍ မိမိစြမ္းသည့္ဘက္က အမွားအမွန္မ်ားကုိ ေ၀ဖန္ခ်ီးျမွင့္ေရးသားခဲ့ၾက ေရးသားေနဆဲျဖစ္ၾကသည့္ ရဟန္းပုဂၢိဳလ္ လူပုဂၢိဳလ္မ်ားအား ေက်းဇူးတင္စြာျဖင့္ ဦးတင္ကန္ေတာ့ပါသည္။
ဗုဒၶျမတ္စြာသာသနာကုိ တတ္ႏုိင္သမွ် ေစာင့္ေရွာက္ခြင့္ရသျဖင့္ မိမိ၏စိတ္ကုိ ေကာင္းစြာေစာင့္ေရွာက္ႏုိင္ျပီး အလုိရွိအပ္ေသာ နိဗၺာန္ခ်မ္းသာသုိ႔ လ်င္ျမန္စြာ ေရာက္ရပါလုိ၏။
"ရဟန္းတုိ႔ သူတစ္ပါးတုိ႔သည္ ငါ၏အျပစ္ကုိ ျဖစ္ေစ၊ တရား၏အျဖစ္ကုိ ျဖစ္ေစ၊သံဃာ၏အျပစ္ကုိ ျဖစ္ေစ ေျပာၾကလွ်င္ ထုိ(ေျပာၾကရာ၌) သင့္တုိ႔သည္ ရန္ျငိဳးထားျခင္း၊ ႏွလုံးမသာျခင္း၊ စိတ္မေက်နပ္ျခင္း မျဖစ္ေစသင့္။"
"ရဟန္းတုိ႔ သူတစ္ပါးတုိ႔သည္ ငါ၏အျပစ္ကုိျဖစ္ေစ၊ တရား၏အျပစ္ကုိ ျဖစ္ေစ၊ သံဃာ၏အျပစ္ကုိျဖစ္ေစ ေျပာၾကရာ၌ သင္တုိ႔သည္ အမ်က္ထြက္ၾကလွ်င္ နွလုံးမသာၾကလွ်င္ သင္တုိ႔အားသာလွ်င္ အႏၲရာယ္ျဖစ္ရာ၏။"
"ရဟန္တုိ႔သူတစ္ပါးတုိ႔သည္ ငါ၏အျပစ္ကုိျဖစ္ေစ တရား၏ အျပစ္ကုိျဖစ္ေစ၊ သံဃာ၏အျပစ္ကုိျဖစ္ေစ ေျပာၾကရာ၌ သင္တုိ႔သည္ အမ်က္ထြက္ၾကလွ်င္ ႏွလုံးမသာၾကလွ်င္ သင္တုိ႔သည္ သူတစ္ပါးတုိ႔၏ စကားေကာင္း စကားဆုိးကုိ သိႏုိင္ပါမည္ေလာ။"
"မသိႏုိင္ၾကပါ အရွင္ဘုရား။"
"ရဟန္းတုိ႔၊ သူတစ္ပါးတုိ႔သည္ ငါ၏အျပစ္ကိုျဖစ္ေစ တရား၏အျပစ္ကုိ ျဖစ္ေစ သံဃာ၏အျပစ္ကုိျဖစ္ေစ ေျပာၾကရာ၌ ဤစကားသည္ ဤအေၾကာင္းေၾကာင့္လည္း မဟုတ္။ ဤအေၾကာင္းေၾကာင့္လည္း မမွန္၊ စင္စစ္အားျဖင့္ ဤအျပစ္သည္ ငါတုိ႔၌ ထင္ရွားမရွိဟု မဟုတ္သည္ကုိ မဟုတ္သည့္အတုိင္း သင္တုိ႔ေျဖရွင္းရမည္။"
(ဒီ။ ျမန္၊၁၊၁၁) ဒီဃနိကာယ္ ျဗဟၼဇာလသုတ္
သာသနာကုိတစ္ဖက္တစ္လမ္းမွေစာင့္ေရွာက္ေနသည့္ေ၀ဖန္ေရးစာအုပ္မ်ား
ဗုဒၶ၏ဗုဒၶ၀ါဒ အရွင္ေကာ၀ိဒ(ေယာ) [ဦးေအးေမာင္၏ဗုဒၶႏွင့္ဗုဒၶ၀ါဒက်မ္းေ၀ဖန္ခ်က္]
ပစၥဳပၸန္ကမၼ၀ါဒကုိ စာေပတင္၍စစ္ေဆးခ်က္
ဓမၼေစတီဂုိဏ္းႏွင့္ေနာက္ခံသမုိင္း
ဓမၼေစတီရွင္းတမ္းစာတမ္းလႊာ
လူေသလူျဖစ္၀ိနိစၧယ
သာသနာအရွည္တည္တံ့ေရးအတြက္ ေၾကာင့္ၾကစိုက္၍ မိမိစြမ္းသည့္ဘက္က အမွားအမွန္မ်ားကုိ ေ၀ဖန္ခ်ီးျမွင့္ေရးသားခဲ့ၾက ေရးသားေနဆဲျဖစ္ၾကသည့္ ရဟန္းပုဂၢိဳလ္ လူပုဂၢိဳလ္မ်ားအား ေက်းဇူးတင္စြာျဖင့္ ဦးတင္ကန္ေတာ့ပါသည္။
ဗုဒၶျမတ္စြာသာသနာကုိ တတ္ႏုိင္သမွ် ေစာင့္ေရွာက္ခြင့္ရသျဖင့္ မိမိ၏စိတ္ကုိ ေကာင္းစြာေစာင့္ေရွာက္ႏုိင္ျပီး အလုိရွိအပ္ေသာ နိဗၺာန္ခ်မ္းသာသုိ႔ လ်င္ျမန္စြာ ေရာက္ရပါလုိ၏။
Labels: ေၾကာ္ညာ
ဖတ္မိသမွ် စာမ်ား (၂)
ဒီတခါ ဖတ္မိသမွ်စာထဲမွာ (ဓမၼရံသီမဂၢဇင္းမွာ) အေရးႀကီးတဲ့ ေဆာင္းပါးတစ္ပုဒ္ပါလာပါတယ္။ စာေရးဆရာ သတၱိေဇာ္ ေရးတဲ့ ေဆာင္းပါးတစ္ပုဒ္ပါ။ ေခါင္းစဥ္က “ပစၥဳပၸန္ ကမၼ၀ါဒ” ဆိုလို႔ စိတ္၀င္စားသြားတယ္၊ ယခုတေလာ ဒီအေၾကာင္းေတာ္ေတာ္မ်ား ၾကားရတယ္၊ သူမ်ားေရာေယာင္ ကိုယ္ေရာေယာင္ဆိုတာလို မျဖစ္ရေလေအာင္ စာဖတ္သူမ်ားအားလံုး အတြက္ အမွားအမွန္ ခြဲျခားေ၀ဖန္တတ္ရန္ တဆင့္ ျပန္လည္တင္ျပေပးလုိက္ပါတယ္။
ပစၥဳပၸန္ကမၼ၀ါဒ
စာေရးသူေနထုိင္ရာ ျပည္ၿမိဳ႔ အိမ္သို႔ ဦးပဥၥင္းႏွစ္ပါး ၾကြလာသည္။ တစ္ပါးက ၿမိဳ႕ခံျဖစ္သည္၊ တစ္ပါးမွာ ေရနီမွ ၾကြလာသည္ဟု သိရပါသည္။ ေရနီတြင္ေနေသာ စာေရးသူ၏ တကၠသိုလ္ေက်ာင္းေနဖက္သူငယ္ခ်င္းကို အေၾကာင္းျပဳ၍ ၾကြေရာက္လာၾကျခင္းျဖစ္ပါသည္။
ေရနီဦးပဥၥင္းႏွင့္ စကားေျပာရင္း တရားဘက္သို႔ ေရာက္သြားပါသည္။ ထိုဦးပဥၥင္းထံမွ ထူဆန္းေထြလာ တရားစကားမ်ားကို ၾကားသိ ရပါသည္။ စာေရးသူမွာ စိတ္ႏွလံုး မသက္မသာျဖင့္ ေအာင့္ကာ နားေထာင္လိုက္ရပါသည္။
ထိုဦးပဥၥင္းမွာ ျပည္ၿမိဳ႕၌ ႏွစ္လခန္႔ သီတင္းသံုးမည္ျဖစ္ေၾကာင္း တရားေဆြးေႏြးလုိပါက ေက်ာင္းသို႔ လာနိုင္ေၾကာင္း ၿမိဳ႕ခံ ဦးပဥၥင္းက ဖိတ္ေခၚၿပီး ျပန္ၾကြ သြားၾကပါသည္။ ေရနီမွာ သူငယ္ခ်င္းက စာတစ္ေစာင္ပါေပးလုိက္သျဖင့္ ဦးပဥၥင္းမ်ား ျပန္ၾကြသြားမွ ဖြင့္ဖတ္ ျဖစ္ပါသည္။ လြန္ခဲ့ေသာ ၂၃ ႏွစ္က ကြဲကြာသြားေသာ သူငယ္ခ်င္းျဖစ္သည္။ စာေရးသူသည္ မသိရေသးေသာ သူ၏မိသားစု အေၾကာင္း စီးပြား ေရးအေၾကာင္း၊ မ်ားအျပင္ ဘာသာေရးအေၾကာင္းကိုလည္း ထည့္သြင္း ေရးထားသည္။
သူသည္ အခုမွဘာသာေရးကို ထဲထဲ၀င္၀င္သိေၾကာင္း၊ မိတ္ေဆြမ်ားႏွင့္ ညေနတုိင္းညတုိင္း တရားေဆြးေႏြးၾကေၾကာင္း ေရးထား၍ စာေရးသူ ၀မ္းသာမိပါသည္။ ေရနီကို လာလည္ဖို႔လည္း လိပ္စာ ေပးထားပါသည္။ စာေရးသူသည္ မေတြ႕ရတာၾကာၿပီျဖစ္ေသာ သူငယ္ခ်င္းႏွင့္ ေတြ႕ရန္ ေနာက္တစ္ေန႔တြင္ ျပည္မွ ရန္ကုန္၊ ရန္ကုန္မွ ေရနီသုိ႔ ရထားျဖင့္ အေရာက္သြားခဲ့ပါသည္။
စာေရးသူသည္ သူငယ္ခ်င္းအိမ္သုိ႔ ေရာက္၍ အေမာအပန္းေျဖၿပီးသည္ႏွင့္ သူငယ္ခ်င္းက အာ၀ဇၨန္း ရႊင္ရႊင္ျဖင့္ တရားစတင္ေဟာ ၾကားပါေတာ့သည္။ ပါဠိပါဌ္သား အကိုးအကားျဖင့္ ေဟာပါသည္။ စာေရးသူသည္ သူငယ္ခ်င္းကို ၾကည့္၍ အထင္ႀကီးမိသည္။
“ အဘိဓမၼာတရားေတာ္ဟာ ဘုရားေဟာမဟုတ္၊ အ႒ကထာဆရာတို႔၏လက္ရာ၊ ပထမသဂၤါယနာတင္စဥ္က အဘိဓမၼာမပါ” စသည္ျဖင့္ ေဟာေျပာလိုက္ပါသည့္အခါတြင္ကား စာေရးသူ ေက်ာစိမ့္ရပါၿပီ။ အဘိဓမၼာပိဋကကို အဘယ့္ေၾကာင့္ ပစ္ပယ္လိုၾကသနည္း။ နတ္ ျပည္တြင္ေဟာေသာ တရားျဖစ္၍လား…… ပဋိသေႏၶစိတ္၊စုတိစိတ္တို႔ ပါေသာ တရားျဖစ္၍လား…။
အတန္ၾကာ ေဟာေျပာ၍ စကားလိပ္ပတ္လည္မွ သူတို႔ကိုးကြယ္ေသာ ဘာသာမွာ ပစၥဳပၸန္ကမၼ၀ါဒ ဗုဒၶဘာသာျဖစ္ေၾကာင္း၊ သူတို႔ ဆရေတာ္မွာ အသက္ (၈၀)ေက်ာ္ၿပီျဖစ္၍ သကၤန္းအျပာေရာင္၀တ္ေၾကာင္း၊ စာေရးူအိမ္သို႔ ၾကြလာေသာ ေရနီဦးပဥၥင္းမွာလည္း သကၤန္းအျပာ ေရာင္ ၀တ္လုိသူျဖစ္ေၾကာင္း၊ ဆရာေတာ္က ခြင့္မျပဳ၍ မ၀တ္ရေၾကာင္း၊ ျပည္ၿမိဳ႕သုိ႔ သာသနာျပဳရန္ ၾကြလာေၾကာင္းစသည့္ သူတုိ႔၀ါဒ၏ အတြင္းသရုပ္ကို အလံုးစံု သိရပါေတာ့သည္။ အဘိဓမၼာပိဋကကို အဘယ့္ေၾကာင့္ ပစ္ပယ္ရသည္ကို စာေရးသူ ရိပ္စားမိပါၿပီ။
သူတို႔၀ါဒက ပစၥဳပၸန္တစ္ဘ၀ကုိသာ ၾကည့္၏။ အတိတ္ဘ၀၊ အနာဂတ္ဘ၀ရွိသည္ဟု မယံုၾကည္။ အတိတ္ဘ၀၊ အနာဂတ္ဘ၀ ရွိသည္ဟု ဆိုသူမ်ားကို ပါဠိပါဌ္သား အေထာက္အထားမ်ား လိုရာဆြဲယူ ရြတ္ဆိုျပ၍ ဒိ႒ိဟု စြပ္စြဲသည္။ လူ၀င္းစားဆိုသည္မ်ား မဟုတ္နိုင္ဟု အခ်က္က်က် ဇြတ္အတင္း ေျပာသည္။ ပစၥဳပၸန္တစ္ဘ၀တည္းတြင္ အတိတ္၊ ပစၥဳပၸန္၊အနာဂတ္ဟု ကာလသံုးပါးခြဲ၍ ပဋိစၥသမုပၸါဒ္ကို လွည့္ျပ သည္။
အနိစၥဆိုတုိင္း မေကာင္းသည္ မဟုတ္။ အနိစၥေၾကာင့္ ေလာကႀကီး တိုးတက္သည္။ အနိစၥသာမရွိလွ်င္ မင္းလည္း ကေလးဘ၀က တက္မည္မဟုတ္။ သရက္ေစ့လည္း စားေကာင္းေသာ သရက္သီး ျဖစ္လာမည္မဟုတ္ဟု ယုတၱိေဗဒနည္းျဖင့္ မ်က္စိလည္သြားေအာင္ကို အနိစၥ ခ်ီးမြန္းခန္းဖြင့္သည္။
လက္ရွိ ခႏၶာကိုယ္ကို ဒုကၡဟုထင္ေနလွ်င္ နိုက္ထရစ္အက္ဆစ္ တစ္ရာရာခုိင္ႏႈန္း အျပည့္ထည့္ထားေသာ ကန္ႀကီးထဲသုိ႔ ခုန္သာခ် ေပေရာ့ဟု ေငါ့ေတာ့ေတာ့ ေျပာသည္။ အရွိခႏၶာကို ဒုကၡဟု ေဟာတာမဟုတ္၊ အစြဲခႏၶာကို ဒုကၡဟု ေဟာတာ။ “ပဥၥဳပါ ဒါနကၡႏၶာပိ ဒုကၡာ” ပါဠိ မ်ား ရြတ္လိုက္ေသးသည္။
ကာေမသုမိစၦာစာရကို အနက္ဖြင့္ရာ၌မူ လက္ဖ်ားခါယူရသည္။ “ ကာေမသုမိစၦာစာရ” ဆိုတာသူတစ္ပါး သားမယားကို ျပစ္မွားတာ ခ်ညး္မဟုတ္ဘူး။ ကာေမသုဆိုတာ ကာမဂုဏ္အာရံုတုိ႔၌၊ မိစၦာစာရ - လြဲမွားစြာက်င့္တာပဲ။ တို႔ကေတာ့ သူတစ္ပါးသားမယား ျပစ္မွားဖို႔ ေနေနသာသာ မီးရထားေပၚမွာ ကိုယ့္ေဘးကခံု ေနရာလြတ္သြားရင္ေတာင္ ေျခဆင္းမထိုင္ဘူး။ ေျခဆင္းထိုင္လိုက္ရင္ ကာေမသုမိစၦာစာရ ပဲ ဟူေလသည္။
၃၁ ဘံုရွိသည္ ဆိုသည္ကို မယံုၾကည္။ တိရစၦာန္ဘံုကို ျမင္ေနရသားပဲ ဟု ဆင္ေျခတက္သူကို ၃၁ ဘံုမွာ ၂ဘံုပဲျမင္ရတာကို ေရးႀကီး ခြင္က်ယ္ေျပာေန၊ ၂၉ဘံုက ေပ်ာက္ေနပါေပါ့လားဟု ပညာရွင္ေလသံမ်ဳိးျဖင့္ ေျပာသည္။ ဇာတ္ႀကီး ဆယ္ဘြဲ႕တို႔ ၊ငါးရာငါးဆယ္နိပါတ္ေတာ္တို႔ ကို လူအမ်ား စိတ္၀င္စားေအာင္ ေျပာျပသည့္ ပံုျပင္ေတြ ဟု ဆိုသည္။
လူအတြက္ အက်ဳိးရွိမည္ဆိုပါက တိရစၦာန္ေတြကို သတ္သင့္က သတ္ရမည္။အျပစ္မရွိ။ အက်ဳိးမရွိဘဲနွင့္ေတာ့ မသတ္ႏွင့္ လူသတ္လွ်င္ေတာ့ အျပစ္ရွိသည္ဟု ဆိုသည္။
ရဟန္းေတာ္မ်ားပင္ လူသတ္မွ ပါရာဇိက အျပစ္ႀကီးႀကီးသင့္သည္။ တိရစၦာန္ကို သတ္လွ်င္ ပါစိတ္ ဆိုသည့္ အာပတ္ ေသးေသး ကေလးသာ သင့္သည္။ လူေတြ တိရစၦာန္ကို သတ္မႈက်မွ အျပစ္ႀကီး မျဖစ္နိုင္။ အျပစ္ျဖစ္သည္ဟုဆိုလွ်င္ ဆရာ၀န္ေပးသည့္ ပဋိဇီ၀ေဆး (antibiotic)ကိုပင္ မေသာက္ႏွင့္၊ အသက္ရွိသည့္ ဗက္တီးရီးယားေတြ ေသကုန္မည္ဟု ဆိုသည္။
သူငယ္ခ်င္းအိမ္သုိ႔ လာလည္ေသာ သူ႔မိတ္ေဆြ အမ်ားစုမွာ အသားတိုးၾကက္ ေမြးျမဴသူမ်ား ျဖစ္ပါသည္။ သူငယ္ခ်င္းက စာေရးသူ အေၾကာင္း ေျပာသည့္အခါ “ ဒီေကာင္က ၾကက္ေမြးတာကို အကုသိုလ္လုိ႔ ထင္ေနတာ” ဟု မွတ္ခ်က္ေပး ေျပာပါေသးသည္။ စာေရးသူမွာ ၀ိုင္း အရိုက္မခံရသည္ကိုပင္ ေက်းဇူးတင္ရပါေသးသည္။ လူကိုရိုက္လွ်င္ အျပစ္ရွိသည္ဟု ယူဆ၍ ျဖစ္ပါလိမ့္မည္။
တန္ခိုးမႀကီးသည့္ ရဟန္းေတာ္မ်ားမွာ သြားေလရာသုိ႔ ကပၸိယကို စရိတ္အကုန္ခံ၍ မေခၚနုိင္။ ထို႔ေၾကာင့္ ရဟန္းေတာ္မ်ားကို ေငြကိုင္ခြင့္ျပဳသင့္သည္။ အမ်ားဆံုးကိုင္ရမည့္ ေငြပမာဏကို သတ္မွတ္ေပးသင့္သည္။ (ဥပမာ။ ။ေငြတစ္ေသာင္းက်ပ္ထက္ မမ်ားေစရ) ဟု ဆိုပါသည္။
အႏွစ္ခ်ဴပ္ၾကည့္ေသာ္ ပစၥဳပၸန္ကမၼ၀ါဒ ဗုဒၶဘာသာသည္ မ်က္ျမင္ဒိ႒ကို အားျပဳ၍ လူၿပိန္းမ်ား လက္ခံသေဘာက်ေအာင္ ေခတ္ႏွင့္ အညီ ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲထားေသာ (modified) ၀ါဒမ်ားျဖစ္ေၾကာင္း ထင္ရွားပါသည္။
သူငယ္ခ်င္းမွာ စီးပြားေရး ေျပလည္သူ ျဖစ္ပါသည္။ သူေဆာက္ထားေသာ တုိက္တြင္ ဘုရားေက်ာင္းေဆာင္ လံုး၀မထည့္။ နံရံကပ္ရုပ္ပံုေတာ္မ်ား၊ ရုပ္ပြားေတာ္မ်ားလည္း လံုး၀မထား။
“ဘုရားက လြန္ခဲ့တဲ့ ႏွစ္ေပါင္း (၂၅၀၀)ေက်ာ္ကတဲက ဘ၀ဆံုးသြားၿပီကြ။ မင္းဆြမ္းေတာ္ကပ္လဲ မသိေတာ့ဘူး။ ဘာမွ အက်ဳိးမရွိ ေတာ့ပါဘူး” ဟု ဆိုပါသည္။
သကၤန္းအျပာေရာင္၀တ္ေသာ သူတို႔ ဆရာေတာ္ႀကီး၏ ဧရာမဓါတ္ပံုႀကီးကိုကား သက္ရွိ ထင္ရွားမို႔လို႕လားမသိ ၊ ေခါင္းရင္းဖက္တြင္ တေလးတစား ခ်ိတ္ဆြဲထားသည္။ ဓါတ္ပံု၏ ေအာက္ေျခတြင္ ပစၥဳပၸန္ကမၼ၀ါဒ ဗုဒၶဘာသာ ဆရာေတာ္ႀကီးပံု ဟု ကမၸည္း ေရးထိုးထားပါသည္။ “ဒါကေတာ့ respect ေပးတာေပါ့ကြ”ဟု ျမန္မာစကားထဲတြင္ အဂၤလိပ္စကားညွပ္၍ ေျပာပါသည္။
သူငယ္ခ်င္း၏ အိမ္အေပၚထပ္တြင္ အနတၱလကၡဏာသုတ္ စေသာ တရားကက္ဆက္ေခြမ်ားကုိလည္း ေတြ႕ရပါသည္။ ထိုဆရာေတာ္ႀကီး၏ ေဟာတရားမ်ားဟု သိရပါသည္။ မည္ကဲ့သုိ႔ ေဟာထားသည္ကို မနာခဲ့ရပါ။ ထို႔ျပင္ ထိုပစၥဳပၸန္အဖြဲ႕မွ ထုတ္ေ၀ထားေသာ စာေပစိစစ္ေရးမဲ့ တရားစာအုပ္မ်ားကိုလည္း အေျမာက္အျမား ေတြ႕ခဲ့ရပါသည္။
သူတို႔သည္ အိမ္မွာ ဘုရားေက်ာင္းေဆာင္ မထားေသာ္လည္း ဘုရား ဟူေသာ စကားအေခၚအေ၀ၚကိုေတာ့ မပစ္ပယ္ၾကပါ။ သူတို႔ ၀ါဒသည္ ဘုရားေဟာပါဠိႏွင့္အညီ အစစ္အမွန္ျဖစ္သည္ဟု ဆုိပါသည္။ သူတို႔၀ါဒႏွင့္ မကိုက္ညီသည္မ်ားကို အ႒ကထာဆရာတို႔၏ တီထြင္ခ်က္ဟူ၍ စြဲခ်က္တင္ ပါသည္။
ထုိ၀ါဒကို သက္၀င္ယံုၾကည္ၾကသူမ်ားမွာ စာေရးသူ၏ သူငယ္ခ်င္းမွ်သာ မဟုတ္ပါ။ သူ႔ဇနီးႏွင့္တကြ သူ႔မိတ္ေဆြ လင္စံု မယားဖက္ အားလံုး သက္၀င္ယံုၾကည္ေနၾကသည္ကို အံ့ၾသစြာ ေတြ႕ရပါသည္။ ထိုအထဲတြင္ ပညာတတ္ဘြဲ႕ရ ေက်ာင္းဆရာမမ်ား၊ ရံုးအရာရွိမ်ား ပါ၀င္ပါ သည္။
ေက်ာင္းဆရာမတစ္ေယာက္က စာေရးသူကို ရုးိရာဗုဒၶဘာသာကို ယံုၾကည္သူျဖစ္သျဖင့္ ကမၻာျပားသမား ဟု တစ္ဖက္သတ္ စြပ္စြဲ ပါသည္။ “ေက်ာင္းတြင္ ကမၻာသည္ လံုး၍ အိမ္တြင္ ကမၻာသည္ ျပားသည္ေပါ့ဟုတ္လား”ဟု ေလွာင္လြတ္လိုက္ပါေသးသည္။
သူတို႔ကအမ်ား စာေရးသူက တစ္ေယာက္တည္းျဖစ္၍ သူတို႔ ၀ို္င္း၀န္းတရာခ်သည္ကို နားပူေအာင္ ခံခဲ့ရပါသည္။
သူတို႔ဘာသာ၀င္ ျဖစ္လိုလွ်င္ အနည္းဆံုး ေငြ (၂၀၀၀)က်ပ္ထည့္၀င္ လွဴဒါန္း၍ ၀င္နုိင္သည္ဟု ဆိုပါသည္။ သူတို႔၀ါဒေရးရာ စာေပး စာယူသင္တန္း ရွိသည္ဟုလည္း သိရပါသည္။ ရန္ကုန္ႏွင့္မႏၱေလးတြင္ တစ္ႏွစ္တစ္ႀကိမ္ သူတို႔၀ါဒဆိုင္ရာ ကြန္ဖရင့္ႀကီး ရွိသည္ဟုပင္ ဆိုပါ သည္။
သူတို႔၀ါဒကို အဂၤလိပ္ဘာသာျပန္၍ နိုင္ငံျခားသို႔ပို႔ရာ လက္ခံေၾကာင္း(စာကိုလက္ခံတာလား၊ ၀ါဒကို လက္ခံတာလား မကြဲျပားပါ၊ ပို႔သည့္ဌာနကို ေျပာျပရာ မမွတ္မိေတာ့ပါ)။ ၿမိဳ႕နယ္သံဃာမဟာနာယက အဖြဲ၀င္ဆရာေတာ္တစ္ပါးကပင္ လက္ခံေၾကာင္း၊ သူတို႔ကို တာ၀န္ခံ ေၾကာင္း ေျပာျပၾကပါသည္။
နုိင္ငံေက်ာ္ စာေရးဆရာႀကီးတစ္ဦး၏ ဟိိႏၵီဘာသာျပန္တြင္ မာရ္နတ္ဆိုတာ မရွိ။ မေကာင္းေသာစိတ္ကိုပင္ မာရ္နတ္ဟု တင္စား ေျပာသည္ စသည္ျဖင့္ပါရာ ထုိစာေရးဆရာႀကီးကို မဆိုးဟု သေဘာက်ေနၾကသည္။
သူငယ္ခ်င္းက ျပည္သို႔ သာသနာျပဳေရာက္ေနသည္ဆိုေသာ ေရနီဦးပဥၥင္းထံ သြားေရာက္ဆည္းကပ္ရန္လည္း မွာၾကားလိုက္ပါေသး သည္။ စာေရးသူမွာ အဘိဓမၼာ မေတာက္တေခါက္ တတ္သူျဖစ္၍ ေရနီဦးပဥၥင္းက အဘိဓမၼာႏွင့္ယွဥ္ၿပီး ေဟာေျပာေခ်ခၽြတ္ေပးလိမ့္မည္ ဟူသ တတ္။
ဤသို႔ စာေရးသူ ႀကံဳေတြ႕ခဲ့ရပံုမ်ားကို တင္ျပရသည္မွာ ပစၥဳပၸန္ကမၼ၀ါဒ ဗုဒၶဘာသာမွာ အႏၱရာယ္ မေသးလွေၾကာင္း စာရႈသူတို႔ ဆင္ျခင္မိေစရန္ ျဖစ္ပါသည္။ ျမတ္ဗုဒၶ၏ တရားစစ္တရားမွန္ ျပန္႔ပြားေရးကို ေရွးရႈေသာ ဗုဒၶ၀ါဒအစစ္အမွန္ ကိုးကြယ္ေသာနုိင္ငံတြင္ ပစၥဳပၸန္ကမၼ၀ါဒ ဗုဒၶဘာသာဟူ၍ အကာတူ အႏွစ္ကြဲ၀ါဒတစ္ခုသည္ ရဟန္းေတာ္မ်ားႏွင့္ ပညာတတ္ဘြဲ႕ရမ်ားအထိ စနစ္တက် ျပန္႔ပြား လာၿပီ ျဖစ္ပါသျဖင့္ အခ်ိန္မီ ကာကြယ္တားဆီးနုိင္ၾကပါေစ…………..
သတၱိေဇာ္
စာေရးသူ- venkawwida | ရက္စြဲ- Wednesday, September 09, 2009 ပစၥဳပၸန္ကမၼ၀ါဒ
စာေရးသူေနထုိင္ရာ ျပည္ၿမိဳ႔ အိမ္သို႔ ဦးပဥၥင္းႏွစ္ပါး ၾကြလာသည္။ တစ္ပါးက ၿမိဳ႕ခံျဖစ္သည္၊ တစ္ပါးမွာ ေရနီမွ ၾကြလာသည္ဟု သိရပါသည္။ ေရနီတြင္ေနေသာ စာေရးသူ၏ တကၠသိုလ္ေက်ာင္းေနဖက္သူငယ္ခ်င္းကို အေၾကာင္းျပဳ၍ ၾကြေရာက္လာၾကျခင္းျဖစ္ပါသည္။
ေရနီဦးပဥၥင္းႏွင့္ စကားေျပာရင္း တရားဘက္သို႔ ေရာက္သြားပါသည္။ ထိုဦးပဥၥင္းထံမွ ထူဆန္းေထြလာ တရားစကားမ်ားကို ၾကားသိ ရပါသည္။ စာေရးသူမွာ စိတ္ႏွလံုး မသက္မသာျဖင့္ ေအာင့္ကာ နားေထာင္လိုက္ရပါသည္။
ထိုဦးပဥၥင္းမွာ ျပည္ၿမိဳ႕၌ ႏွစ္လခန္႔ သီတင္းသံုးမည္ျဖစ္ေၾကာင္း တရားေဆြးေႏြးလုိပါက ေက်ာင္းသို႔ လာနိုင္ေၾကာင္း ၿမိဳ႕ခံ ဦးပဥၥင္းက ဖိတ္ေခၚၿပီး ျပန္ၾကြ သြားၾကပါသည္။ ေရနီမွာ သူငယ္ခ်င္းက စာတစ္ေစာင္ပါေပးလုိက္သျဖင့္ ဦးပဥၥင္းမ်ား ျပန္ၾကြသြားမွ ဖြင့္ဖတ္ ျဖစ္ပါသည္။ လြန္ခဲ့ေသာ ၂၃ ႏွစ္က ကြဲကြာသြားေသာ သူငယ္ခ်င္းျဖစ္သည္။ စာေရးသူသည္ မသိရေသးေသာ သူ၏မိသားစု အေၾကာင္း စီးပြား ေရးအေၾကာင္း၊ မ်ားအျပင္ ဘာသာေရးအေၾကာင္းကိုလည္း ထည့္သြင္း ေရးထားသည္။
သူသည္ အခုမွဘာသာေရးကို ထဲထဲ၀င္၀င္သိေၾကာင္း၊ မိတ္ေဆြမ်ားႏွင့္ ညေနတုိင္းညတုိင္း တရားေဆြးေႏြးၾကေၾကာင္း ေရးထား၍ စာေရးသူ ၀မ္းသာမိပါသည္။ ေရနီကို လာလည္ဖို႔လည္း လိပ္စာ ေပးထားပါသည္။ စာေရးသူသည္ မေတြ႕ရတာၾကာၿပီျဖစ္ေသာ သူငယ္ခ်င္းႏွင့္ ေတြ႕ရန္ ေနာက္တစ္ေန႔တြင္ ျပည္မွ ရန္ကုန္၊ ရန္ကုန္မွ ေရနီသုိ႔ ရထားျဖင့္ အေရာက္သြားခဲ့ပါသည္။
စာေရးသူသည္ သူငယ္ခ်င္းအိမ္သုိ႔ ေရာက္၍ အေမာအပန္းေျဖၿပီးသည္ႏွင့္ သူငယ္ခ်င္းက အာ၀ဇၨန္း ရႊင္ရႊင္ျဖင့္ တရားစတင္ေဟာ ၾကားပါေတာ့သည္။ ပါဠိပါဌ္သား အကိုးအကားျဖင့္ ေဟာပါသည္။ စာေရးသူသည္ သူငယ္ခ်င္းကို ၾကည့္၍ အထင္ႀကီးမိသည္။
“ အဘိဓမၼာတရားေတာ္ဟာ ဘုရားေဟာမဟုတ္၊ အ႒ကထာဆရာတို႔၏လက္ရာ၊ ပထမသဂၤါယနာတင္စဥ္က အဘိဓမၼာမပါ” စသည္ျဖင့္ ေဟာေျပာလိုက္ပါသည့္အခါတြင္ကား စာေရးသူ ေက်ာစိမ့္ရပါၿပီ။ အဘိဓမၼာပိဋကကို အဘယ့္ေၾကာင့္ ပစ္ပယ္လိုၾကသနည္း။ နတ္ ျပည္တြင္ေဟာေသာ တရားျဖစ္၍လား…… ပဋိသေႏၶစိတ္၊စုတိစိတ္တို႔ ပါေသာ တရားျဖစ္၍လား…။
အတန္ၾကာ ေဟာေျပာ၍ စကားလိပ္ပတ္လည္မွ သူတို႔ကိုးကြယ္ေသာ ဘာသာမွာ ပစၥဳပၸန္ကမၼ၀ါဒ ဗုဒၶဘာသာျဖစ္ေၾကာင္း၊ သူတို႔ ဆရေတာ္မွာ အသက္ (၈၀)ေက်ာ္ၿပီျဖစ္၍ သကၤန္းအျပာေရာင္၀တ္ေၾကာင္း၊ စာေရးူအိမ္သို႔ ၾကြလာေသာ ေရနီဦးပဥၥင္းမွာလည္း သကၤန္းအျပာ ေရာင္ ၀တ္လုိသူျဖစ္ေၾကာင္း၊ ဆရာေတာ္က ခြင့္မျပဳ၍ မ၀တ္ရေၾကာင္း၊ ျပည္ၿမိဳ႕သုိ႔ သာသနာျပဳရန္ ၾကြလာေၾကာင္းစသည့္ သူတုိ႔၀ါဒ၏ အတြင္းသရုပ္ကို အလံုးစံု သိရပါေတာ့သည္။ အဘိဓမၼာပိဋကကို အဘယ့္ေၾကာင့္ ပစ္ပယ္ရသည္ကို စာေရးသူ ရိပ္စားမိပါၿပီ။
သူတို႔၀ါဒက ပစၥဳပၸန္တစ္ဘ၀ကုိသာ ၾကည့္၏။ အတိတ္ဘ၀၊ အနာဂတ္ဘ၀ရွိသည္ဟု မယံုၾကည္။ အတိတ္ဘ၀၊ အနာဂတ္ဘ၀ ရွိသည္ဟု ဆိုသူမ်ားကို ပါဠိပါဌ္သား အေထာက္အထားမ်ား လိုရာဆြဲယူ ရြတ္ဆိုျပ၍ ဒိ႒ိဟု စြပ္စြဲသည္။ လူ၀င္းစားဆိုသည္မ်ား မဟုတ္နိုင္ဟု အခ်က္က်က် ဇြတ္အတင္း ေျပာသည္။ ပစၥဳပၸန္တစ္ဘ၀တည္းတြင္ အတိတ္၊ ပစၥဳပၸန္၊အနာဂတ္ဟု ကာလသံုးပါးခြဲ၍ ပဋိစၥသမုပၸါဒ္ကို လွည့္ျပ သည္။
အနိစၥဆိုတုိင္း မေကာင္းသည္ မဟုတ္။ အနိစၥေၾကာင့္ ေလာကႀကီး တိုးတက္သည္။ အနိစၥသာမရွိလွ်င္ မင္းလည္း ကေလးဘ၀က တက္မည္မဟုတ္။ သရက္ေစ့လည္း စားေကာင္းေသာ သရက္သီး ျဖစ္လာမည္မဟုတ္ဟု ယုတၱိေဗဒနည္းျဖင့္ မ်က္စိလည္သြားေအာင္ကို အနိစၥ ခ်ီးမြန္းခန္းဖြင့္သည္။
လက္ရွိ ခႏၶာကိုယ္ကို ဒုကၡဟုထင္ေနလွ်င္ နိုက္ထရစ္အက္ဆစ္ တစ္ရာရာခုိင္ႏႈန္း အျပည့္ထည့္ထားေသာ ကန္ႀကီးထဲသုိ႔ ခုန္သာခ် ေပေရာ့ဟု ေငါ့ေတာ့ေတာ့ ေျပာသည္။ အရွိခႏၶာကို ဒုကၡဟု ေဟာတာမဟုတ္၊ အစြဲခႏၶာကို ဒုကၡဟု ေဟာတာ။ “ပဥၥဳပါ ဒါနကၡႏၶာပိ ဒုကၡာ” ပါဠိ မ်ား ရြတ္လိုက္ေသးသည္။
ကာေမသုမိစၦာစာရကို အနက္ဖြင့္ရာ၌မူ လက္ဖ်ားခါယူရသည္။ “ ကာေမသုမိစၦာစာရ” ဆိုတာသူတစ္ပါး သားမယားကို ျပစ္မွားတာ ခ်ညး္မဟုတ္ဘူး။ ကာေမသုဆိုတာ ကာမဂုဏ္အာရံုတုိ႔၌၊ မိစၦာစာရ - လြဲမွားစြာက်င့္တာပဲ။ တို႔ကေတာ့ သူတစ္ပါးသားမယား ျပစ္မွားဖို႔ ေနေနသာသာ မီးရထားေပၚမွာ ကိုယ့္ေဘးကခံု ေနရာလြတ္သြားရင္ေတာင္ ေျခဆင္းမထိုင္ဘူး။ ေျခဆင္းထိုင္လိုက္ရင္ ကာေမသုမိစၦာစာရ ပဲ ဟူေလသည္။
၃၁ ဘံုရွိသည္ ဆိုသည္ကို မယံုၾကည္။ တိရစၦာန္ဘံုကို ျမင္ေနရသားပဲ ဟု ဆင္ေျခတက္သူကို ၃၁ ဘံုမွာ ၂ဘံုပဲျမင္ရတာကို ေရးႀကီး ခြင္က်ယ္ေျပာေန၊ ၂၉ဘံုက ေပ်ာက္ေနပါေပါ့လားဟု ပညာရွင္ေလသံမ်ဳိးျဖင့္ ေျပာသည္။ ဇာတ္ႀကီး ဆယ္ဘြဲ႕တို႔ ၊ငါးရာငါးဆယ္နိပါတ္ေတာ္တို႔ ကို လူအမ်ား စိတ္၀င္စားေအာင္ ေျပာျပသည့္ ပံုျပင္ေတြ ဟု ဆိုသည္။
လူအတြက္ အက်ဳိးရွိမည္ဆိုပါက တိရစၦာန္ေတြကို သတ္သင့္က သတ္ရမည္။အျပစ္မရွိ။ အက်ဳိးမရွိဘဲနွင့္ေတာ့ မသတ္ႏွင့္ လူသတ္လွ်င္ေတာ့ အျပစ္ရွိသည္ဟု ဆိုသည္။
ရဟန္းေတာ္မ်ားပင္ လူသတ္မွ ပါရာဇိက အျပစ္ႀကီးႀကီးသင့္သည္။ တိရစၦာန္ကို သတ္လွ်င္ ပါစိတ္ ဆိုသည့္ အာပတ္ ေသးေသး ကေလးသာ သင့္သည္။ လူေတြ တိရစၦာန္ကို သတ္မႈက်မွ အျပစ္ႀကီး မျဖစ္နိုင္။ အျပစ္ျဖစ္သည္ဟုဆိုလွ်င္ ဆရာ၀န္ေပးသည့္ ပဋိဇီ၀ေဆး (antibiotic)ကိုပင္ မေသာက္ႏွင့္၊ အသက္ရွိသည့္ ဗက္တီးရီးယားေတြ ေသကုန္မည္ဟု ဆိုသည္။
သူငယ္ခ်င္းအိမ္သုိ႔ လာလည္ေသာ သူ႔မိတ္ေဆြ အမ်ားစုမွာ အသားတိုးၾကက္ ေမြးျမဴသူမ်ား ျဖစ္ပါသည္။ သူငယ္ခ်င္းက စာေရးသူ အေၾကာင္း ေျပာသည့္အခါ “ ဒီေကာင္က ၾကက္ေမြးတာကို အကုသိုလ္လုိ႔ ထင္ေနတာ” ဟု မွတ္ခ်က္ေပး ေျပာပါေသးသည္။ စာေရးသူမွာ ၀ိုင္း အရိုက္မခံရသည္ကိုပင္ ေက်းဇူးတင္ရပါေသးသည္။ လူကိုရိုက္လွ်င္ အျပစ္ရွိသည္ဟု ယူဆ၍ ျဖစ္ပါလိမ့္မည္။
တန္ခိုးမႀကီးသည့္ ရဟန္းေတာ္မ်ားမွာ သြားေလရာသုိ႔ ကပၸိယကို စရိတ္အကုန္ခံ၍ မေခၚနုိင္။ ထို႔ေၾကာင့္ ရဟန္းေတာ္မ်ားကို ေငြကိုင္ခြင့္ျပဳသင့္သည္။ အမ်ားဆံုးကိုင္ရမည့္ ေငြပမာဏကို သတ္မွတ္ေပးသင့္သည္။ (ဥပမာ။ ။ေငြတစ္ေသာင္းက်ပ္ထက္ မမ်ားေစရ) ဟု ဆိုပါသည္။
အႏွစ္ခ်ဴပ္ၾကည့္ေသာ္ ပစၥဳပၸန္ကမၼ၀ါဒ ဗုဒၶဘာသာသည္ မ်က္ျမင္ဒိ႒ကို အားျပဳ၍ လူၿပိန္းမ်ား လက္ခံသေဘာက်ေအာင္ ေခတ္ႏွင့္ အညီ ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲထားေသာ (modified) ၀ါဒမ်ားျဖစ္ေၾကာင္း ထင္ရွားပါသည္။
သူငယ္ခ်င္းမွာ စီးပြားေရး ေျပလည္သူ ျဖစ္ပါသည္။ သူေဆာက္ထားေသာ တုိက္တြင္ ဘုရားေက်ာင္းေဆာင္ လံုး၀မထည့္။ နံရံကပ္ရုပ္ပံုေတာ္မ်ား၊ ရုပ္ပြားေတာ္မ်ားလည္း လံုး၀မထား။
“ဘုရားက လြန္ခဲ့တဲ့ ႏွစ္ေပါင္း (၂၅၀၀)ေက်ာ္ကတဲက ဘ၀ဆံုးသြားၿပီကြ။ မင္းဆြမ္းေတာ္ကပ္လဲ မသိေတာ့ဘူး။ ဘာမွ အက်ဳိးမရွိ ေတာ့ပါဘူး” ဟု ဆိုပါသည္။
သကၤန္းအျပာေရာင္၀တ္ေသာ သူတို႔ ဆရာေတာ္ႀကီး၏ ဧရာမဓါတ္ပံုႀကီးကိုကား သက္ရွိ ထင္ရွားမို႔လို႕လားမသိ ၊ ေခါင္းရင္းဖက္တြင္ တေလးတစား ခ်ိတ္ဆြဲထားသည္။ ဓါတ္ပံု၏ ေအာက္ေျခတြင္ ပစၥဳပၸန္ကမၼ၀ါဒ ဗုဒၶဘာသာ ဆရာေတာ္ႀကီးပံု ဟု ကမၸည္း ေရးထိုးထားပါသည္။ “ဒါကေတာ့ respect ေပးတာေပါ့ကြ”ဟု ျမန္မာစကားထဲတြင္ အဂၤလိပ္စကားညွပ္၍ ေျပာပါသည္။
သူငယ္ခ်င္း၏ အိမ္အေပၚထပ္တြင္ အနတၱလကၡဏာသုတ္ စေသာ တရားကက္ဆက္ေခြမ်ားကုိလည္း ေတြ႕ရပါသည္။ ထိုဆရာေတာ္ႀကီး၏ ေဟာတရားမ်ားဟု သိရပါသည္။ မည္ကဲ့သုိ႔ ေဟာထားသည္ကို မနာခဲ့ရပါ။ ထို႔ျပင္ ထိုပစၥဳပၸန္အဖြဲ႕မွ ထုတ္ေ၀ထားေသာ စာေပစိစစ္ေရးမဲ့ တရားစာအုပ္မ်ားကိုလည္း အေျမာက္အျမား ေတြ႕ခဲ့ရပါသည္။
သူတို႔သည္ အိမ္မွာ ဘုရားေက်ာင္းေဆာင္ မထားေသာ္လည္း ဘုရား ဟူေသာ စကားအေခၚအေ၀ၚကိုေတာ့ မပစ္ပယ္ၾကပါ။ သူတို႔ ၀ါဒသည္ ဘုရားေဟာပါဠိႏွင့္အညီ အစစ္အမွန္ျဖစ္သည္ဟု ဆုိပါသည္။ သူတို႔၀ါဒႏွင့္ မကိုက္ညီသည္မ်ားကို အ႒ကထာဆရာတို႔၏ တီထြင္ခ်က္ဟူ၍ စြဲခ်က္တင္ ပါသည္။
ထုိ၀ါဒကို သက္၀င္ယံုၾကည္ၾကသူမ်ားမွာ စာေရးသူ၏ သူငယ္ခ်င္းမွ်သာ မဟုတ္ပါ။ သူ႔ဇနီးႏွင့္တကြ သူ႔မိတ္ေဆြ လင္စံု မယားဖက္ အားလံုး သက္၀င္ယံုၾကည္ေနၾကသည္ကို အံ့ၾသစြာ ေတြ႕ရပါသည္။ ထိုအထဲတြင္ ပညာတတ္ဘြဲ႕ရ ေက်ာင္းဆရာမမ်ား၊ ရံုးအရာရွိမ်ား ပါ၀င္ပါ သည္။
ေက်ာင္းဆရာမတစ္ေယာက္က စာေရးသူကို ရုးိရာဗုဒၶဘာသာကို ယံုၾကည္သူျဖစ္သျဖင့္ ကမၻာျပားသမား ဟု တစ္ဖက္သတ္ စြပ္စြဲ ပါသည္။ “ေက်ာင္းတြင္ ကမၻာသည္ လံုး၍ အိမ္တြင္ ကမၻာသည္ ျပားသည္ေပါ့ဟုတ္လား”ဟု ေလွာင္လြတ္လိုက္ပါေသးသည္။
သူတို႔ကအမ်ား စာေရးသူက တစ္ေယာက္တည္းျဖစ္၍ သူတို႔ ၀ို္င္း၀န္းတရာခ်သည္ကို နားပူေအာင္ ခံခဲ့ရပါသည္။
သူတို႔ဘာသာ၀င္ ျဖစ္လိုလွ်င္ အနည္းဆံုး ေငြ (၂၀၀၀)က်ပ္ထည့္၀င္ လွဴဒါန္း၍ ၀င္နုိင္သည္ဟု ဆိုပါသည္။ သူတို႔၀ါဒေရးရာ စာေပး စာယူသင္တန္း ရွိသည္ဟုလည္း သိရပါသည္။ ရန္ကုန္ႏွင့္မႏၱေလးတြင္ တစ္ႏွစ္တစ္ႀကိမ္ သူတို႔၀ါဒဆိုင္ရာ ကြန္ဖရင့္ႀကီး ရွိသည္ဟုပင္ ဆိုပါ သည္။
သူတို႔၀ါဒကို အဂၤလိပ္ဘာသာျပန္၍ နိုင္ငံျခားသို႔ပို႔ရာ လက္ခံေၾကာင္း(စာကိုလက္ခံတာလား၊ ၀ါဒကို လက္ခံတာလား မကြဲျပားပါ၊ ပို႔သည့္ဌာနကို ေျပာျပရာ မမွတ္မိေတာ့ပါ)။ ၿမိဳ႕နယ္သံဃာမဟာနာယက အဖြဲ၀င္ဆရာေတာ္တစ္ပါးကပင္ လက္ခံေၾကာင္း၊ သူတို႔ကို တာ၀န္ခံ ေၾကာင္း ေျပာျပၾကပါသည္။
နုိင္ငံေက်ာ္ စာေရးဆရာႀကီးတစ္ဦး၏ ဟိိႏၵီဘာသာျပန္တြင္ မာရ္နတ္ဆိုတာ မရွိ။ မေကာင္းေသာစိတ္ကိုပင္ မာရ္နတ္ဟု တင္စား ေျပာသည္ စသည္ျဖင့္ပါရာ ထုိစာေရးဆရာႀကီးကို မဆိုးဟု သေဘာက်ေနၾကသည္။
သူငယ္ခ်င္းက ျပည္သို႔ သာသနာျပဳေရာက္ေနသည္ဆိုေသာ ေရနီဦးပဥၥင္းထံ သြားေရာက္ဆည္းကပ္ရန္လည္း မွာၾကားလိုက္ပါေသး သည္။ စာေရးသူမွာ အဘိဓမၼာ မေတာက္တေခါက္ တတ္သူျဖစ္၍ ေရနီဦးပဥၥင္းက အဘိဓမၼာႏွင့္ယွဥ္ၿပီး ေဟာေျပာေခ်ခၽြတ္ေပးလိမ့္မည္ ဟူသ တတ္။
ဤသို႔ စာေရးသူ ႀကံဳေတြ႕ခဲ့ရပံုမ်ားကို တင္ျပရသည္မွာ ပစၥဳပၸန္ကမၼ၀ါဒ ဗုဒၶဘာသာမွာ အႏၱရာယ္ မေသးလွေၾကာင္း စာရႈသူတို႔ ဆင္ျခင္မိေစရန္ ျဖစ္ပါသည္။ ျမတ္ဗုဒၶ၏ တရားစစ္တရားမွန္ ျပန္႔ပြားေရးကို ေရွးရႈေသာ ဗုဒၶ၀ါဒအစစ္အမွန္ ကိုးကြယ္ေသာနုိင္ငံတြင္ ပစၥဳပၸန္ကမၼ၀ါဒ ဗုဒၶဘာသာဟူ၍ အကာတူ အႏွစ္ကြဲ၀ါဒတစ္ခုသည္ ရဟန္းေတာ္မ်ားႏွင့္ ပညာတတ္ဘြဲ႕ရမ်ားအထိ စနစ္တက် ျပန္႔ပြား လာၿပီ ျဖစ္ပါသျဖင့္ အခ်ိန္မီ ကာကြယ္တားဆီးနုိင္ၾကပါေစ…………..
သတၱိေဇာ္
အဓမၼဝါဒီအားလုံးကုိ ဆဲြစု သိမ္းယူထားႏုိင္သူ
ဓမၼေစတီဂုိဏ္း
(ေစာဒနာလႊာတုိ႔ျဖစ္ေပၚလာျခင္းအေၾကာင္းရင္းမ်ား)
အသိေပးခ်က္အမွတ္စဥ္(၁)
ပစၥဳပၸန္ကမၼဝါဒ ဗုဒၶဘာသာအမည္ခံ ဘာသာေရးဂုိဏ္းႀကီးသည္ ''ျမန္မာႏုိင္ငံေတာ္ တြင္ ေပၚေပါက္ခဲ့သမွ်ကုန္ေသာ အဓမၼဝါဒအားလုံးတုိ႔ႏွင့္ တစ္စိတ္တစ္ပုိင္း အားျဖင့္ အတူျပဳ- ယူထားသည္ျဖစ္၍ အဓမၼဝါဒီအားလုံးကုိ ဆဲြစု-သိမ္းယူထားႏုိင္ ရာ မဟာအင္အားစုႀကီး ျဖစ္သည္။
''ပညာရွင္အင္အား ဘာသာဝင္အင္အား ေငြေၾကးအင္အား ပုံႏွိပ္ထုတ္ေဝေရး ျဖန္႔ခ်ိ အင္အား အႀကီးမားဆုံး အခုိင္မာဆုံး အဓမၼဝါဒီဂုိဏ္းႀကီးလည္း ျဖစ္သည္။
''သက္တမ္းအရွည္ၾကာဆုံး အျပန္႔ႏွံ႔ဆုံးျဖစ္၍ အက်ယ္ျပန္႔ဆုံး အဓမၼဝါဒီ ဂုိဏ္းႀကီးလည္း ျဖစ္သည္''။
ထုိ႔ေၾကာင့္ ေထရဝါဒ ဗုဒၶ ဘာသာသာသနာေတာ္ျမတ္ႀကီးအား အတုိက္စားဆုံး အေစာ္ ကားဆုံး အဖ်က္ဆီးဆုံး အႏၲရာယ္ႀကီး ျဖစ္သည္။ ပစၥဳပၸန္ကမၼဝါဒ ဗုဒၶဘာသာအမည္ခံ- သာသနပစၥတၳိကဂုိဏ္းႀကီး ျပန္လည္ႀကီးထြားလာသလုိ အျခားဂုိဏ္းႀကီးမ်ားလည္း မူလ အသြင္ျဖင့္ လည္းေကာင္း အသြင္းေျပာင္းလဲ၍ေသာ္ လည္းေကာင္း ႀကီးထြားလာေန ၾကပါသည္ -
(က)
ေတာင္တြင္းႀကီး ရွင္ဥကၠ႒ ဦးေဆာင္ခဲ့သည့္ လူေသလူျဖစ္ အဓမၼဝါဒႀကီး ျပန္လည္ ႀကီးထြားေနပုံ။
(ခ)
ဆူးေလဦးျမင့္သိန္း ဦးေဆာင္ခဲ့သည့္ ေထရဝါဒအမည္ခံ အဓမၼဝါဒႀကီး ျပန္လည္ႀကီးထြား ေနပုံ ထိုဂုိဏ္းႀကီး၏ ျပန္လည္ ႀကီးထြားလာပုံမ်ားကား ေၾကာက္ခမန္းလိလိပင္ ျဖစ္ေနၾကပါသည္။ မိတၱဴမ်ားက တစ္မ်ိဳးျဖစ္၍ အသြင္ ေျပာင္းထားသည္တုိ႔ကလည္း တစ္မ်ိဳးလုပ္ထားၾကပါသည္။ ေနျပည္ေတာ္တြင္ ေတာင္ပုိင္းေရာ ေျမာက္ပုိင္းပါ မိတၱဴေစ်းကြက္ ျဖန္႔က်က္ထားၾကပါသည္။
၂ဝဝ၇-ခုႏွစ္တြင္ ေနျပည္ေတာ္သုိ႔ ေရာက္ရွိခုိက္ ကိုယ္တုိင္ႀကဳံေတြ႕ခဲ့ရပါသည္။
''အရိယသစၥာလမ္းစဥ္ ဝိပႆနာတရားမွတ္ခ်က္ ေပါင္းခ်ဳပ္က်မ္းႀကီး = ၄ဝဝဝိ'' မွစ၍ ယင္းဂုိဏ္းထုတ္ မိတၱဴစာအုပ္မ်ားကုိ ဝယ္လုိလွ်င္ စာရင္းေပးၾကရေၾကာင္း ေလ့လာ သိရွိခဲ့ရပါသည္။ ေဟာေျပာ စည္း႐ုံးသူမ်ားလည္းရွိ၍ စာရင္းေပးရန္ လြယ္ကူေသာ အဆက္အသြယ္ ရွိေၾကာင္းလည္း သိခဲ့ရပါသည္။ ယင္းဂုိဏ္းဝင္ျဖစ္ အမရပူရ ၿမဳိ႕ဆရာႀကဳိင္ ေရးသည့့့္္ ''ဒြယနိႆိတိတပကာသနီကီက်မ္း''တ႔ို ကုိပင္္ မိတၱဴမ်ား ရႏိုင္ ပါသည္။
''ေထရဝါဒသမၼာပထ ဝိဘဇၨဝါဒီျဖစ္ေသာ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ဆူးေလဓမၼကထိက ဆရာႀကီး ဦးျမင့္သိန္း ေဟာၾကားေတာ္မူအပ္ေသာ သမၼာ ပထဝီဘဇၨ အေၾကာင္းသတ္ ေထရဝါဒ တရားေတာ္မ်ား-
အမွတ္စဥ္(၁) နိဗၺၺာန္ႏွင့္သံသရာစာအုပ္မ်ဳိး၊
အမွတ္စဥ္(၂) ဂဟဏူပါဒါန္ ဝါဒ ပဋိစၥသမုပၸါဒ္ သံသရာတရားေတာ္စာအုပ္မ်ိဳး၊ ေရႊလေရာင္ဓမၼာစရိယ သင့္ဘဝ ဦးျမင့္သိန္းေရးသားသည့္ ေသာတာပန္ အလင္းက်မ္း (ဒုတိယဆင့္) ပထမတြဲႏွင့္ ဒုတိယတြဲစာအုပ္မ်ဳိး စသည္ တုိ႔ကိုလည္း မိတၱဴမ်ားရႏုိင္ၾက ပါသည္။
၎ဂုိဏ္းႀကီး၏ ဂုိဏ္းဦးစီးဆရာေတာ္တစ္ပါးျဖစ္သူ မႏၲေလးၿမိဳ႕ ခင္မကန္တုိက္ အနႏၲဂုဏ္ရည္ စည္သာေက်ာင္း ဦးနာရဒ ေရးသားသည့္ ေထရဝါဒ ဝိဘဇၨဝါဒ ဝိပႆနာက်မ္းႀကီးကုိ (၂ဝဝ၄) ခုႏွစ္တြင္ ထုတ္ေဝထားၾကပါသည္။ ယင္းက်မ္း၏ အမွားမ်ားကုိ ျပဆုိလ်က္ ေဆာင္းပါးရွင္ အရွင္ဣႏၵာစရိယာဘိဝံသက ေဆာင္းပါး (၁၆)ပုဒ္တုိ႔ကုိ ေရးသားတင္ျပခဲ့ေသာ္လည္း အေၾကာင္းေၾကာင္းေၾကာင့္ မည္သူကမွ် ေဖၚျပရန္ မစီစဥ္ႏုိင္ၾကေပ။ ယခု အခါတြင္ ဓမၼရံသီ မဂၢဇင္းအယ္ဒီတာအဖြဲ႕မွ ေဖၚျပရန္ စီစဥ္ထားၿပီးျဖစ္ပါသည္။ လာေပေတာ့မည္။
(၂ဝဝ၈)ခုႏွစ္ သကၤန္းကြ်န္းမွာေနေသာ ၎ဂိုဏ္း၀င္တစ္ပါး ေရးသားသည့္ ဗ်သနတရား ငါးပါး အမည္ရွိ စာအုပ္ တစ္အုပ္ကုိလည္း ဂုိဏ္းဝင္အလွဴရွင္မ်ားက အ႐ုဏ္ဆြမ္းေလာင္း အသင္းႏွင့္ တြဲ၍ ေလာင္းလွဴၾကေၾကာင္း သိရ- ဖတ္ရပါသည္။
ဦးနာရဒႏွင့္အတူ ဂုိဏ္းဦးေဆာင္တပည့္ႀကီးေလးပါးတုိ႔ကုိ ဦးျမင့္သိန္းက သာသနာျပဳရန္ ခ်န္ထားခဲ့ေၾကာင္း သိရပါသည္။ ထုိေလးပါးတုိ႔တြင္ ဓမၼေစတီ ဆရာေတာ္ ဥိီးေကာသလႅ ၏ ဆရာျဖစ္သူ ဦးဥကၠံသဗုဒၶိလည္း တစ္ပါးပင္ ျဖစ္ေၾကာင္း သိရပါသည္။
၎ဆရာေတာ္က ေမြးထုတ္လုိက္သူ ဦးေကာသလႅသည္လည္း ၎ဂုိဏ္းတရားတုိ႔ကုိ ပင္ ေဟာေျပာလ်က္ ရွိပါသည္။ တရားေခြ ျပန္႔ပြါးေစေရးအတြက္ လူမ်ားကုိ အဖြဲ႕ေတြဖဲြ႕ေစလ်က္ တရားစိတ္ဝင္စား၍ ခ်မ္းသာသူမ်ားကုိ စုံစမ္းခ်ဥ္းကပ္ၿပီး တရားေခြ ေတြေပး၍ နာယူေစၿပီးမွ ၾကည္ညိဳေစၿပီးမွ တရားေခြ တစ္စုံ= ၄ဝဝဝဝိ/ စသည္ျဖင့္ အဓမၼဝါဒ ျပန္႔ပြါးေရးအတြက္ သာသနာျပဳေၾကာင္းလည္း သိရပါသည္။
စင္စစ္အားျဖင့္ ဆူးေလဦးျမင့္သိန္းသည္ အဓမၼဝါဒဆုံးျဖတ္ခံရသူျဖစ္၍သာလွ်င္ ဦးျမင့္သိန္း၏ ေထရဝါဒ အမည္ခံ အဓမၼဝါဒဟူ၍ မွတ္တမ္းတင္ရျခင္းသာ ျဖစ္ပါသည္။ အမွန္ကမူ ဂုိဏ္းဦးစီးေခါင္းေဆာင္မွာ ဓမၼေစတီ ဆရာေတာ္ႀကီး (ဒီပဲယင္း ေက်ာက္စာတုိင္ ဆရာေတာ္ႀကီး)ဟူ၍ ရွိပါေသးသည္။ သိလုိပါက''အရိယသစၥာလမ္းစဥ္ ဝိပႆနာမွတ္ခ်က္ ေပါင္းခ်ဳပ္က်မ္းႀကီး၏ ပန္ၾကားလႊာ'' တြင္ ေလ့လာၾကည့္ၾကပါကုန္။
ယင္းဆရာေတာ္ႀကီးကုိ အေၾကာင္းျပဳ၍ ''ဓမၼေစတီ ဦးေကာသလႅ''ဟု ဘြဲ႕ခံထားေၾကာင္း လည္း သိရွိရပါသည္။ ၎ဂုိဏ္းႀကီး၏ မူလနာမည္ အျပည့္အစုံမွာ ''ေထရဝါဒ ဝိဘဇၨဝါဒ သမၼပထအေၾကာင္းသတ္ ဝိပႆနာဂုိဏ္း'' ဟူ၍ ျဖစ္ပါသည္။ ယင္းကုိျပဳျပင္လ်က္ အသြင္သစ္ျဖင့္ နာမည္တပ္ေသာအခါတြင္ကား ''ေထရဝါဒ ဒႆနသမၸဒါနည္း= ဝိဘဇၨဝါဒ စတုသစၥသမၼာ ဒႆနနည္း'' ဟူ၍ ျဖစ္လာေၾကာင္းလည္း သိရပါသည္။
အဓမၼဝါဒျဖစ္ေၾကာင္း ေၾကညာတားျမစ္ထားၿပီးသည့္ မိစၧာဝါဒႀကီးမ်ားတြင္ ဆူးေလ ဦးျမင့္သိန္းဂုိဏ္းဆုိရာ အဓမၼဝါဒသည္ အမွတ္(၆)အျဖစ္ ပါဝင္၍ ျပည့္ေထာင္စု ျမန္မာႏုိင္ငံေတာ္ ႏုိင္ငံေတာ္ သံဃမဟာနာယကအဖြဲ႕ ၫႊန္ၾကားလႊာမ်ား ၫႊန္ၾကားလႊာ အမွတ္ (၁) မွ (၉၃) ထိ စာအုပ္ထဲတြင္ ၫႊန္ၾကားလႊာအမွတ္ (၅ဝ)အျဖစ္ ပါဝင္ပါသည္။
၎အဓမၼဝါဒဂုိဏ္းႀကီးႏွင့္ အဓမၼဝါဒတရားမ်ား မည္မွ်ေလာက္အထိ ျပန္လည္ႀကီးထြား လာေၾကာင္းမွာ အထူး တင္ျပဖြယ္ မရွိၿပီ။
အထက္ပါတုိ႔တြင္ ေထရဝါဒဗုဒၶသာသနာေတာ္ သန္႔ရွင္းျပန္႔ပြါးေရးကုိ ဦးထိပ္ထားလ်က္ ေရးသားျခင္းျဖစ္ပါ၍ တိက်ျပတ္သားထင္ရွားစိမ့္ေသာငွါ ကာယကံရွင္တုိ႔၏ အမည္မ်ား ကုိပါ ထည့္သြင္းေဖၚျပလုိက္ရပါသည္။
သုိ႔အတြက္-- ကာယကံရွင္တုိ႔မွာ ''မိမိတုိ႔ေဟာေျပာေရးသား တရားအမည္ခံမ်ား၏ အဓမၼဝါဒ မျဖစ္ပုံ (ဝါ) ဓမၼဝါဒျဖစ္ပုံတုိ႔ႏွင့္ စပ္လ်ဥ္း၍ ျပန္လည္ရွင္းလင္းခ်က္မ်ားကို -
ေထရဝါဒဗုဒၶဘာသာ သာသနာေရးဗဟုိဌာန
(ကမၻာေအး+ေနျပည္ေတာ္) တုိ႔ထံ တရားဝင္တင္ျပခြင့္ ရွိၾကပါသည္။
အထက္ပါတုိ႔တြင္ အဓိကျပဳလုိသည့္ ရည္ၫႊန္းခ်က္မွာ---------
''ေဖၚျပရာပါ အဓမၼဝါဒီမ်ား၏ ပစၥဳပၸန္ ကမၼဝါဒီဂုိဏ္းအတြင္း က်ေရာက္ ေပါင္းစုသြားႏုိင္စရာ ရွိပုံမ်ားသာ ျဖစ္ပါသည္''။
ဆက္လက္ေဖၚျပသြားပါမည္။
Posted by Mya&Mg at 1:56 PM
Labels: ၀ိဘဇၨ၀ါဒီ
(ေစာဒနာလႊာတုိ႔ျဖစ္ေပၚလာျခင္းအေၾကာင္းရင္းမ်ား)
အသိေပးခ်က္အမွတ္စဥ္(၁)
ပစၥဳပၸန္ကမၼဝါဒ ဗုဒၶဘာသာအမည္ခံ ဘာသာေရးဂုိဏ္းႀကီးသည္ ''ျမန္မာႏုိင္ငံေတာ္ တြင္ ေပၚေပါက္ခဲ့သမွ်ကုန္ေသာ အဓမၼဝါဒအားလုံးတုိ႔ႏွင့္ တစ္စိတ္တစ္ပုိင္း အားျဖင့္ အတူျပဳ- ယူထားသည္ျဖစ္၍ အဓမၼဝါဒီအားလုံးကုိ ဆဲြစု-သိမ္းယူထားႏုိင္ ရာ မဟာအင္အားစုႀကီး ျဖစ္သည္။
''ပညာရွင္အင္အား ဘာသာဝင္အင္အား ေငြေၾကးအင္အား ပုံႏွိပ္ထုတ္ေဝေရး ျဖန္႔ခ်ိ အင္အား အႀကီးမားဆုံး အခုိင္မာဆုံး အဓမၼဝါဒီဂုိဏ္းႀကီးလည္း ျဖစ္သည္။
''သက္တမ္းအရွည္ၾကာဆုံး အျပန္႔ႏွံ႔ဆုံးျဖစ္၍ အက်ယ္ျပန္႔ဆုံး အဓမၼဝါဒီ ဂုိဏ္းႀကီးလည္း ျဖစ္သည္''။
ထုိ႔ေၾကာင့္ ေထရဝါဒ ဗုဒၶ ဘာသာသာသနာေတာ္ျမတ္ႀကီးအား အတုိက္စားဆုံး အေစာ္ ကားဆုံး အဖ်က္ဆီးဆုံး အႏၲရာယ္ႀကီး ျဖစ္သည္။ ပစၥဳပၸန္ကမၼဝါဒ ဗုဒၶဘာသာအမည္ခံ- သာသနပစၥတၳိကဂုိဏ္းႀကီး ျပန္လည္ႀကီးထြားလာသလုိ အျခားဂုိဏ္းႀကီးမ်ားလည္း မူလ အသြင္ျဖင့္ လည္းေကာင္း အသြင္းေျပာင္းလဲ၍ေသာ္ လည္းေကာင္း ႀကီးထြားလာေန ၾကပါသည္ -
(က)
ေတာင္တြင္းႀကီး ရွင္ဥကၠ႒ ဦးေဆာင္ခဲ့သည့္ လူေသလူျဖစ္ အဓမၼဝါဒႀကီး ျပန္လည္ ႀကီးထြားေနပုံ။
(ခ)
ဆူးေလဦးျမင့္သိန္း ဦးေဆာင္ခဲ့သည့္ ေထရဝါဒအမည္ခံ အဓမၼဝါဒႀကီး ျပန္လည္ႀကီးထြား ေနပုံ ထိုဂုိဏ္းႀကီး၏ ျပန္လည္ ႀကီးထြားလာပုံမ်ားကား ေၾကာက္ခမန္းလိလိပင္ ျဖစ္ေနၾကပါသည္။ မိတၱဴမ်ားက တစ္မ်ိဳးျဖစ္၍ အသြင္ ေျပာင္းထားသည္တုိ႔ကလည္း တစ္မ်ိဳးလုပ္ထားၾကပါသည္။ ေနျပည္ေတာ္တြင္ ေတာင္ပုိင္းေရာ ေျမာက္ပုိင္းပါ မိတၱဴေစ်းကြက္ ျဖန္႔က်က္ထားၾကပါသည္။
၂ဝဝ၇-ခုႏွစ္တြင္ ေနျပည္ေတာ္သုိ႔ ေရာက္ရွိခုိက္ ကိုယ္တုိင္ႀကဳံေတြ႕ခဲ့ရပါသည္။
''အရိယသစၥာလမ္းစဥ္ ဝိပႆနာတရားမွတ္ခ်က္ ေပါင္းခ်ဳပ္က်မ္းႀကီး = ၄ဝဝဝိ'' မွစ၍ ယင္းဂုိဏ္းထုတ္ မိတၱဴစာအုပ္မ်ားကုိ ဝယ္လုိလွ်င္ စာရင္းေပးၾကရေၾကာင္း ေလ့လာ သိရွိခဲ့ရပါသည္။ ေဟာေျပာ စည္း႐ုံးသူမ်ားလည္းရွိ၍ စာရင္းေပးရန္ လြယ္ကူေသာ အဆက္အသြယ္ ရွိေၾကာင္းလည္း သိခဲ့ရပါသည္။ ယင္းဂုိဏ္းဝင္ျဖစ္ အမရပူရ ၿမဳိ႕ဆရာႀကဳိင္ ေရးသည့့့္္ ''ဒြယနိႆိတိတပကာသနီကီက်မ္း''တ႔ို ကုိပင္္ မိတၱဴမ်ား ရႏိုင္ ပါသည္။
''ေထရဝါဒသမၼာပထ ဝိဘဇၨဝါဒီျဖစ္ေသာ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ဆူးေလဓမၼကထိက ဆရာႀကီး ဦးျမင့္သိန္း ေဟာၾကားေတာ္မူအပ္ေသာ သမၼာ ပထဝီဘဇၨ အေၾကာင္းသတ္ ေထရဝါဒ တရားေတာ္မ်ား-
အမွတ္စဥ္(၁) နိဗၺၺာန္ႏွင့္သံသရာစာအုပ္မ်ဳိး၊
အမွတ္စဥ္(၂) ဂဟဏူပါဒါန္ ဝါဒ ပဋိစၥသမုပၸါဒ္ သံသရာတရားေတာ္စာအုပ္မ်ိဳး၊ ေရႊလေရာင္ဓမၼာစရိယ သင့္ဘဝ ဦးျမင့္သိန္းေရးသားသည့္ ေသာတာပန္ အလင္းက်မ္း (ဒုတိယဆင့္) ပထမတြဲႏွင့္ ဒုတိယတြဲစာအုပ္မ်ဳိး စသည္ တုိ႔ကိုလည္း မိတၱဴမ်ားရႏုိင္ၾက ပါသည္။
၎ဂုိဏ္းႀကီး၏ ဂုိဏ္းဦးစီးဆရာေတာ္တစ္ပါးျဖစ္သူ မႏၲေလးၿမိဳ႕ ခင္မကန္တုိက္ အနႏၲဂုဏ္ရည္ စည္သာေက်ာင္း ဦးနာရဒ ေရးသားသည့္ ေထရဝါဒ ဝိဘဇၨဝါဒ ဝိပႆနာက်မ္းႀကီးကုိ (၂ဝဝ၄) ခုႏွစ္တြင္ ထုတ္ေဝထားၾကပါသည္။ ယင္းက်မ္း၏ အမွားမ်ားကုိ ျပဆုိလ်က္ ေဆာင္းပါးရွင္ အရွင္ဣႏၵာစရိယာဘိဝံသက ေဆာင္းပါး (၁၆)ပုဒ္တုိ႔ကုိ ေရးသားတင္ျပခဲ့ေသာ္လည္း အေၾကာင္းေၾကာင္းေၾကာင့္ မည္သူကမွ် ေဖၚျပရန္ မစီစဥ္ႏုိင္ၾကေပ။ ယခု အခါတြင္ ဓမၼရံသီ မဂၢဇင္းအယ္ဒီတာအဖြဲ႕မွ ေဖၚျပရန္ စီစဥ္ထားၿပီးျဖစ္ပါသည္။ လာေပေတာ့မည္။
(၂ဝဝ၈)ခုႏွစ္ သကၤန္းကြ်န္းမွာေနေသာ ၎ဂိုဏ္း၀င္တစ္ပါး ေရးသားသည့္ ဗ်သနတရား ငါးပါး အမည္ရွိ စာအုပ္ တစ္အုပ္ကုိလည္း ဂုိဏ္းဝင္အလွဴရွင္မ်ားက အ႐ုဏ္ဆြမ္းေလာင္း အသင္းႏွင့္ တြဲ၍ ေလာင္းလွဴၾကေၾကာင္း သိရ- ဖတ္ရပါသည္။
ဦးနာရဒႏွင့္အတူ ဂုိဏ္းဦးေဆာင္တပည့္ႀကီးေလးပါးတုိ႔ကုိ ဦးျမင့္သိန္းက သာသနာျပဳရန္ ခ်န္ထားခဲ့ေၾကာင္း သိရပါသည္။ ထုိေလးပါးတုိ႔တြင္ ဓမၼေစတီ ဆရာေတာ္ ဥိီးေကာသလႅ ၏ ဆရာျဖစ္သူ ဦးဥကၠံသဗုဒၶိလည္း တစ္ပါးပင္ ျဖစ္ေၾကာင္း သိရပါသည္။
၎ဆရာေတာ္က ေမြးထုတ္လုိက္သူ ဦးေကာသလႅသည္လည္း ၎ဂုိဏ္းတရားတုိ႔ကုိ ပင္ ေဟာေျပာလ်က္ ရွိပါသည္။ တရားေခြ ျပန္႔ပြါးေစေရးအတြက္ လူမ်ားကုိ အဖြဲ႕ေတြဖဲြ႕ေစလ်က္ တရားစိတ္ဝင္စား၍ ခ်မ္းသာသူမ်ားကုိ စုံစမ္းခ်ဥ္းကပ္ၿပီး တရားေခြ ေတြေပး၍ နာယူေစၿပီးမွ ၾကည္ညိဳေစၿပီးမွ တရားေခြ တစ္စုံ= ၄ဝဝဝဝိ/ စသည္ျဖင့္ အဓမၼဝါဒ ျပန္႔ပြါးေရးအတြက္ သာသနာျပဳေၾကာင္းလည္း သိရပါသည္။
စင္စစ္အားျဖင့္ ဆူးေလဦးျမင့္သိန္းသည္ အဓမၼဝါဒဆုံးျဖတ္ခံရသူျဖစ္၍သာလွ်င္ ဦးျမင့္သိန္း၏ ေထရဝါဒ အမည္ခံ အဓမၼဝါဒဟူ၍ မွတ္တမ္းတင္ရျခင္းသာ ျဖစ္ပါသည္။ အမွန္ကမူ ဂုိဏ္းဦးစီးေခါင္းေဆာင္မွာ ဓမၼေစတီ ဆရာေတာ္ႀကီး (ဒီပဲယင္း ေက်ာက္စာတုိင္ ဆရာေတာ္ႀကီး)ဟူ၍ ရွိပါေသးသည္။ သိလုိပါက''အရိယသစၥာလမ္းစဥ္ ဝိပႆနာမွတ္ခ်က္ ေပါင္းခ်ဳပ္က်မ္းႀကီး၏ ပန္ၾကားလႊာ'' တြင္ ေလ့လာၾကည့္ၾကပါကုန္။
ယင္းဆရာေတာ္ႀကီးကုိ အေၾကာင္းျပဳ၍ ''ဓမၼေစတီ ဦးေကာသလႅ''ဟု ဘြဲ႕ခံထားေၾကာင္း လည္း သိရွိရပါသည္။ ၎ဂုိဏ္းႀကီး၏ မူလနာမည္ အျပည့္အစုံမွာ ''ေထရဝါဒ ဝိဘဇၨဝါဒ သမၼပထအေၾကာင္းသတ္ ဝိပႆနာဂုိဏ္း'' ဟူ၍ ျဖစ္ပါသည္။ ယင္းကုိျပဳျပင္လ်က္ အသြင္သစ္ျဖင့္ နာမည္တပ္ေသာအခါတြင္ကား ''ေထရဝါဒ ဒႆနသမၸဒါနည္း= ဝိဘဇၨဝါဒ စတုသစၥသမၼာ ဒႆနနည္း'' ဟူ၍ ျဖစ္လာေၾကာင္းလည္း သိရပါသည္။
အဓမၼဝါဒျဖစ္ေၾကာင္း ေၾကညာတားျမစ္ထားၿပီးသည့္ မိစၧာဝါဒႀကီးမ်ားတြင္ ဆူးေလ ဦးျမင့္သိန္းဂုိဏ္းဆုိရာ အဓမၼဝါဒသည္ အမွတ္(၆)အျဖစ္ ပါဝင္၍ ျပည့္ေထာင္စု ျမန္မာႏုိင္ငံေတာ္ ႏုိင္ငံေတာ္ သံဃမဟာနာယကအဖြဲ႕ ၫႊန္ၾကားလႊာမ်ား ၫႊန္ၾကားလႊာ အမွတ္ (၁) မွ (၉၃) ထိ စာအုပ္ထဲတြင္ ၫႊန္ၾကားလႊာအမွတ္ (၅ဝ)အျဖစ္ ပါဝင္ပါသည္။
၎အဓမၼဝါဒဂုိဏ္းႀကီးႏွင့္ အဓမၼဝါဒတရားမ်ား မည္မွ်ေလာက္အထိ ျပန္လည္ႀကီးထြား လာေၾကာင္းမွာ အထူး တင္ျပဖြယ္ မရွိၿပီ။
အထက္ပါတုိ႔တြင္ ေထရဝါဒဗုဒၶသာသနာေတာ္ သန္႔ရွင္းျပန္႔ပြါးေရးကုိ ဦးထိပ္ထားလ်က္ ေရးသားျခင္းျဖစ္ပါ၍ တိက်ျပတ္သားထင္ရွားစိမ့္ေသာငွါ ကာယကံရွင္တုိ႔၏ အမည္မ်ား ကုိပါ ထည့္သြင္းေဖၚျပလုိက္ရပါသည္။
သုိ႔အတြက္-- ကာယကံရွင္တုိ႔မွာ ''မိမိတုိ႔ေဟာေျပာေရးသား တရားအမည္ခံမ်ား၏ အဓမၼဝါဒ မျဖစ္ပုံ (ဝါ) ဓမၼဝါဒျဖစ္ပုံတုိ႔ႏွင့္ စပ္လ်ဥ္း၍ ျပန္လည္ရွင္းလင္းခ်က္မ်ားကို -
ေထရဝါဒဗုဒၶဘာသာ သာသနာေရးဗဟုိဌာန
(ကမၻာေအး+ေနျပည္ေတာ္) တုိ႔ထံ တရားဝင္တင္ျပခြင့္ ရွိၾကပါသည္။
အထက္ပါတုိ႔တြင္ အဓိကျပဳလုိသည့္ ရည္ၫႊန္းခ်က္မွာ---------
''ေဖၚျပရာပါ အဓမၼဝါဒီမ်ား၏ ပစၥဳပၸန္ ကမၼဝါဒီဂုိဏ္းအတြင္း က်ေရာက္ ေပါင္းစုသြားႏုိင္စရာ ရွိပုံမ်ားသာ ျဖစ္ပါသည္''။
ဆက္လက္ေဖၚျပသြားပါမည္။
Posted by Mya&Mg at 1:56 PM
Labels: ၀ိဘဇၨ၀ါဒီ
Subscribe to:
Posts (Atom)



















